{"id":10223,"date":"2018-09-14T09:29:32","date_gmt":"2018-09-14T09:29:32","guid":{"rendered":"http:\/\/travelioza.pl\/?p=10223"},"modified":"2020-03-15T20:30:28","modified_gmt":"2020-03-15T20:30:28","slug":"z-wizyta-u-maximona-nad-jeziorem-atitlan-gwatemala-cz-3","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/travelioza.pl\/?p=10223","title":{"rendered":"Z wizyt\u0105 u Maxim\u00f3na nad jeziorem Atitlan (Gwatemala cz. 3)"},"content":{"rendered":"\n

Na dworcu, w lekko zaczadzonym, Chichi szuka\u0142am autobusu do Panajachel. T\u0119 nazw\u0119 te\u017c skracaj\u0105. Jad\u0119 do Pana. Chodz\u0119 i pytam pana o Pana. Stoi pe\u0142no autobus\u00f3w, ale nikt nie reaguje na moje pytania. Szukam kogo\u015b kto poka\u017ce mi palcem m\u00f3j wehiku\u0142. W ko\u0144cu chodnikowa rada miasta wskaza\u0142a mi kraw\u0119\u017cnik. Usiad\u0142am z nimi. Dooko\u0142a \u017cadnego bia\u0142asa \u017ceby si\u0119 upewni\u0107 czy jad\u0119 w dobrym kierunku. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 rozmawia w j\u0119zyku mniejszo\u015bci etnicznej. Nie jest to hiszpa\u0144ski. Nie rozumiem ani s\u0142owa. Odpowiadam na kilka prostych pyta\u0144. Co za jedna jestem, dok\u0105d jad\u0119 i sk\u0105d jestem. W ko\u0144cu przyjecha\u0142 kolorowy autobus. Zosta\u0142am do niego wstawiona bez s\u0142owa. Wewn\u0105trz swojsko. Naklejki ze Spidermanem i Myszk\u0105 Miki obok napis\u00f3w „Pan z Nami”. Droga wyboisto-kr\u0119ta. Trzymam si\u0119 kurczowo pod\u0142okietnika. Spa\u0107 nie b\u0119d\u0119. Bardziej martwi\u0119 si\u0119 czy utrzymam porann\u0105 herbatk\u0119 w \u017co\u0142\u0105dku. Podr\u00f3\u017c d\u0142u\u017cy si\u0119. Zbieramy z drogi ka\u017cdego kto tam stoi. Po dw\u00f3ch godzinach jeste\u015bmy na miejscu.<\/span><\/p>\n\n\n\n

W Panajachel na dworcu mia\u0142am spotka\u0107 mojego kolejnego gospodarza. Siadam na kraw\u0119\u017cniku i czekam na Josue. Dosiada si\u0119 do mnie lokalny uwodziciel Edi, lat 45. Edi jest poet\u0105: „Twoje oczy s\u0105 jak jezioro Atitlan.” Rzucam okiem na jezioro. O tej porze dnia i roku m\u0119tne…Edi nie odpuszca. „Gdzie jest Tw\u00f3j narzeczony?” Ratunku. U\u015bmiecham i potakuj\u0119. Niech Edi my\u015bli, \u017ce nie jestem zbyt rozgarni\u0119ta. Z opresji ratuje mnie Josue, kt\u00f3ry ju\u017c z daleka widzi, \u017ce jestem w szponach lovelasa. Wita mnie jak star\u0105 znajom\u0105 i idziemy do jego domu. Edi p\u0142acze.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Josue jest artyst\u0105. Maluje i gra w zespole. Chyba wszyscy go znaj\u0105 w miejscowo\u015bci, bo ka\u017cdy mu si\u0119 uk\u0142oni\u0142 gdy szli\u015bmy przez Panajachel. Josue przedstawia mnie ka\u017cdej napotkanej osobie. Jestem bez szans. Na pewno nie spami\u0119tam tych wszystkich os\u00f3b. Tu chodzi bardziej o mnie. Maj\u0105 mnie bra\u0107 za swoj\u0105.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Josue ma kilka domk\u00f3w w du\u017cym ogrodzie. Co chwil\u0119 przychodz\u0105 do niego jacy\u015b ludzie. Arty\u015bci i dziennikarze. Du\u017co politykuj\u0105 i rozmawiaj\u0105 o problemach lokalnych. \u017ba\u0142uj\u0119, \u017ce nie znam hiszpa\u0144skiego na tyle, by m\u00f3c chocia\u017c zrozumie\u0107 o czym rozmawiaj\u0105. Do ogrodu wpadaj\u0105 te\u017c zwierzaki z s\u0105siednich posesji. Koleguj\u0119 si\u0119 z jamnikami. Przynajmniej sobie pogadamy. Dostaj\u0119 pok\u00f3j z du\u017cym \u0142\u00f3\u017ckiem. Luksus. K\u0142ad\u0119 plecak i id\u0119 zobaczy\u0107 okolic\u0119.<\/span><\/p>\n\n\n\n