{"id":1385,"date":"2016-10-28T15:25:22","date_gmt":"2016-10-28T15:25:22","guid":{"rendered":"http:\/\/travelioza.pl\/?p=1385"},"modified":"2020-03-21T16:55:52","modified_gmt":"2020-03-21T16:55:52","slug":"jerozolima","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/travelioza.pl\/?p=1385","title":{"rendered":"Jerozolima i Betlejem (Bliski Wsch\u00f3d cz. 8)"},"content":{"rendered":"\n

Do Ammanu przyjecha\u0142y\u015bmy kr\u0105\u017cownikiem, kt\u00f3ry pami\u0119ta\u0142 czasy Roosevelta. Tradycyjnie do pi\u0119cioosobowego samochodu wesz\u0142o siedmiu pasa\u017cer\u00f3w. Jedynie kierowca mia\u0142 siedzenie dla siebie. Ulga.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Pokoik bez okienka ju\u017c na nas czeka\u0142. Rzuci\u0142y\u015bmy torby i posz\u0142y\u015bmy na miasto dowiedzie\u0107 si\u0119 jak najszybciej mo\u017cna dojecha\u0107 do Jerozolimy.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Na Bliskim Wschodzie trzeba pyta\u0107 o po\u0142\u0105czenia co najmniej trzy razy. Zawsze mo\u017cna trafi\u0107 na naci\u0105gacza, co twierdzi, \u017ce po\u0142\u0105czenia nie ma. Sta\u0142a \u015bpiewka to: \u201eautobusu nie ma, ale m\u00f3j kolega pojedzie gdzie chcesz”, i „only for you my friend good price\u201d. Robimy wywiad. Kilka os\u00f3b wskazuje nam taks\u00f3wki ze specjalnym napisem, kt\u00f3ry m\u00f3wi \u201eMost Husseina\u201d. O to mamy pyta\u0107 kolejnego dnia. To has\u0142o. Zakl\u0119cie, kt\u00f3re sprawi, \u017ce dojedziemy do samego przej\u015bcia granicznego. Spokojne wracamy do jamy przepakowa\u0107 torby. Nie warto zabiera\u0107 wszystkiego. Cz\u0119\u015b\u0107 \u0142ach\u00f3w i pami\u0105tek zostawimy w recepcji w Ammanie.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Nazajutrz rano  zak\u0142adamy najbrudniejsze ciuchy \u017ceby nas nie wzi\u0119li na kontrol\u0119 osobist\u0105 i ruszamy na post\u00f3j taks\u00f3wek dalekobie\u017cnych. Pochodzi\u0142y\u015bmy po dworcu, min\u0119\u0142y\u015bmy autobus, kt\u00f3rego naganiacz twierdzi\u0142, \u017ce nie jedzie do granicy z Izraelem. Wybra\u0142y\u015bmy taks\u00f3wk\u0119. Kierowca mia\u0142 inteligentn\u0105 twarz. Wk\u0142adam \u0142eb i pytam powoli \u201eHussein Bridge? Yes?\u201d Ch\u0142opak patrzy rozumnie w moje oczy i odpowiada „YES”. Cudownie. Pakujemy si\u0119 do \u015brodka, do\u0142\u0105czaj\u0105 do nas inni pasa\u017cerowie. Jedziemy. Zadowolone, \u017ce nie marnujemy czasu na czekanie.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Po kilku wizytach w Ammanie ju\u017c mniej wi\u0119cej pami\u0119ta\u0142am gdzie jest co w mie\u015bcie, wi\u0119c troch\u0119 mnie zaskoczy\u0142 fakt, \u017ce kierowca jedzie do centrum miasta. Jedzie i jedzie. Pasa\u017cerowie wysiadaj\u0105, inni wsiadaj\u0105. Ka\u017cdemu opowiadamy histori\u0119 \u017cycia. I tak sobie je\u017adzimy. Ubaw po pachy. W ko\u0144cu nie\u015bmia\u0142o chrz\u0105kam i pytam kierowc\u0119, kiedy w ko\u0144cu b\u0119dzie Most Husseina. Boj\u0119 si\u0119 powiedzie\u0107 s\u0142owo na I.  W ko\u0144cu ch\u0142opak staje i dzwoni gdzie\u015b. Podaje mi telefon i ze s\u0142uchawki dobiega pytanie dnia \u201eWhere going?\u201d czyli „Dok\u0105d jedzie?” Jeszcze spokojnie t\u0142umacz\u0119 tajemniczemu t\u0142umaczowi po drugiej stronie, \u017ce chc\u0119 na Most Husseina, poniewa\u017c jad\u0119 do Izraela. Kierowca bierze telefon i d\u0142ugo gada z t\u0142umaczem. Jedzie jeszcze kilka ulic dalej, zatrzymuje samoch\u00f3d pod jakim\u015b budynkiem i oznajmia. „Hussein Bridge! Israel!”  Rzuci\u0142am wi\u0105zk\u0105 pozdrowie\u0144 po polsku  w kierowc\u0119, zapobieg\u0142am udarowi m\u00f3zgu u siebie i wypu\u015bci\u0142am kolejn\u0105 wi\u0105zank\u0119 przekle\u0144stw. Tu angielski jest zb\u0119dny. Wa\u017cny jest gniew. Ten na to \u201eNO ENGLISH, NO ENGLISH\u201d.  W ko\u0144cu zacz\u0119\u0142am wrzeszcze\u0107 jedno s\u0142owo we wszystkich odmianach \u015bwiata \u201ePolicja! Police! Polizei\u201d To nie pierwsza tego typu sytuacja, \u017ce sobie je\u017adzimy bez celu i marnujemy czas, robi\u0105c za  lalki w taks\u00f3wce. Tym razem mia\u0142am ju\u017c dosy\u0107 zabawy w je\u017cd\u017cenie bez celu po mie\u015bcie. Ch\u0142opak zajarzy\u0142 i odwi\u00f3z\u0142 nas z powrotem na dworzec. Tam nadal sta\u0142 ten sam autobus. Tym razem zagada\u0142am pasa\u017cer\u00f3w i okaza\u0142o si\u0119, \u017ce to ekipa z Palestyny jedzie do domu. Zabra\u0142y\u015bmy si\u0119 z nimi. Po drodze wys\u0142ucha\u0142y\u015bmy ich historii o kontrolach granicznych, a komisja autobusowa oceni\u0142a nasze szanse na wjazd do Izraela na 50%. By\u0142y\u015bmy w Libanie, a to du\u017cy minus dla izraelskich celnik\u00f3w. Nagle spo\u015br\u00f3d wszystkich strasz\u0105cych nas pasa\u017cer\u00f3w wyst\u0105pi\u0142 ameryka\u0144ski \u017byd i obieca\u0142 nam pom\u00f3c na granicy gdyby\u015bmy mia\u0142y problemy.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Autobus zatrzyma\u0142 si\u0119 i po kr\u00f3tkiej kontroli wojska jorda\u0144skiego przesiedli\u015bmy si\u0119 do kolejnego autobusu. Potem kr\u00f3tki odcinek przeszli\u015bmy pieszo. Przy budynkach granicznych ba\u0142agan i zamieszanie. Dziesi\u0105tki ludzi, zero porz\u0105dku, grupki, kolejki. Nie wiadomo o co chodzi. Mi\u0119dzy nami chodzi wojsko i wyrywkowo sprawdza dokumenty. Do mnie podchodzi jaki\u015b g\u00f3wniarz w cywilu i pyta czy mam wiz\u0119 izraelsk\u0105. M\u00f3wi\u0119, \u017ce nie. \u201eTo  nie dostaniesz!\u201d-odpowiada. To fajowo. Nasz ameryka\u0144ski znajomy prowadzi nas do innej kolejki. Tam \u017co\u0142nierz zabiera nam torb\u0119 i rzuca j\u0105 na stert\u0119 innych baga\u017cy. Kolejka porusza si\u0119 w \u017c\u00f3\u0142wim tempie. W ko\u0144cu jeste\u015bmy w jakim\u015b budynku. Przed stanowiskami celnik\u00f3w s\u0105 kabiny na kontrol\u0119 osobist\u0105. Przy nas kilka \u017co\u0142nierek \u015bci\u0105ga z w\u00f3zka inwalidzkiego, ubran\u0105 w czador, niepe\u0142nosprawn\u0105 kobiet\u0119 i wci\u0105ga j\u0105 po ziemi do kabiny. Zza zas\u0142ony wystaj\u0105 jej nogi. Kotara wybrzusza si\u0119 i faluje. Tak wygl\u0105da rewizja. Zaniem\u00f3wi\u0142y\u015bmy. W ko\u0144cu czas na nas. Najpierw macanie, potem wchodzimy do kabiny gdzie zostajemy oczadzone jak\u0105\u015b par\u0105. W ko\u0144cu rozmowa z celniczk\u0105. Prosimy by nie dawa\u0142a nam piecz\u0105tki do paszportu, tylko na osobnej kartce. Chcemy jeszcze w przysz\u0142o\u015bci wjecha\u0107 do kraj\u00f3w arabskich, dla kt\u00f3rych izraelska piecz\u0105tka jest niedopuszczalna. Najpierw jednak seria pyta\u0144 o nas, imiona dziadk\u00f3w i nasz\u0105 podr\u00f3\u017c. W ko\u0144cu dostajemy wiz\u0119.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Po stronie izraelskiej nasz znajomy wskazuje nam autobus do Jerozolimy i po po\u0142udniu jeste\u015bmy przy murach Starego Miasta. Tu zamieszkamy. Okazuje si\u0119, \u017ce jeste\u015bmy w dzielnicy arabskiej. Ba\u015bka siada na chodniku, ja szukam. Mo\u017cliwo\u015bci jest wiele, ale czasem ceny s\u0105 zawrotne. Wybieramy hotel w dzielnicy arabskiej, kt\u00f3rego drzwi wychodz\u0105 na stron\u0119 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105, na sam\u0105 Via Dolorosa. W hotelowym lobby na pi\u0119trze kilkoro obcokrajowc\u00f3w zach\u0119ca mnie do zatrzymania si\u0119 w tym hotelu, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce najlepsze s\u0105 tu \u015bniadania. Okna lobby wychodz\u0105 na Meczet na Skale. Lepiej by\u0107 nie mog\u0142o. Dostajemy pok\u00f3j z \u0142azienk\u0105, dwoma \u0142\u00f3\u017ckami. Jest czysto i schludnie.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Idziemy na spacer. Turyst\u00f3w bardzo ma\u0142o, wi\u0119c od razu przyci\u0105gamy uwag\u0119 sprzedawc\u00f3w i naganiaczy. Ka\u017cdy nasz gest jest interpretowany. Jak wyci\u0105gam map\u0119 to kilku facet\u00f3w podbiega i pyta dok\u0105d idziemy. Jak stoimy gdzie\u015b za d\u0142ugo, czytaj\u0105c przewodnik, to sprzedawcy wychodz\u0105 i ka\u017c\u0105 nam odej\u015b\u0107, bo zas\u0142aniamy ich wystawy. Inni (niewidzialni) tury\u015bci nie widz\u0105, co oni sprzedaj\u0105. Jest nerwowo. Chcemy spokojnie zwiedza\u0107.  Dzi\u015b chcemy tylko pochodzi\u0107, a kolejnego dnia przej\u015b\u0107 spokojnie Drog\u0105 Krzy\u017cow\u0105. Najpierw chcemy si\u0119 upewni\u0107, czy to w\u0142a\u015bnie jest Via Dolorosa. Pytam jakiego\u015b \u0142ysego faceta. Siedzi w kawiarni, pije herbat\u0119, nie wygl\u0105da na naganiacza. Ten wstaje i na moje pytanie o kierunek drogi zaczyna biec i ci\u0105gnie nas ze sob\u0105. Biegnie i krzyczy. Chodzi nam tylko o numer stacji Drogi Krzy\u017cowej. Biegniemy z nim, my\u015bl\u0105c, \u017ce po prostu nie ma czasu, a nasza wybrana stacja jest za rogiem. Widz\u0119  numery niekt\u00f3rych stacji. S\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 krajobrazu. Czasem cz\u0119\u015bci\u0105 czyjego\u015b straganu z warzywami. Nagle wbiegamy do jakiego\u015b ko\u015bcio\u0142a i s\u0142yszymy. \u201eTu go umyto i namaszczono, a tu pochowano.\u201d No i przesz\u0142y\u015bmy Drog\u0119 Krzy\u017cow\u0105 w skupieniu i spokoju…<\/span><\/p>\n\n\n\n