Musia\u0142am z\u0142apa\u0107 chwilow\u0105 drzemk\u0119 na stoj\u0105co przy jego biureczku, bo sama zauwa\u017cy\u0142am, \u017ce od minuty nie daj\u0119 mu znak\u00f3w \u017cycia. Patrz\u0119 sobie na blat i \u0142api\u0119 mikrosny. Po chwili pojawi\u0142 si\u0119 menad\u017cer i zacz\u0105\u0142 szepta\u0107 co\u015b tam z recepcjonist\u0105. Pewnie zadawali mi jakie\u015b pytanie, a ja spa\u0142am. Woleli pozby\u0107 si\u0119 kosmitki, blokuj\u0105cej recepcj\u0119. Wkr\u00f3tce pod moim nosem pojawi\u0142a si\u0119 karta do drzwi pokoju i wyczekane s\u0142owa: „Prosz\u0119, mo\u017cesz wej\u015b\u0107 ju\u017c teraz do pokoju, zje\u015b\u0107 \u015bniadanie, witamy, cen\u0119 te\u017c poprawi\u0142em, wszystko gra.” Przebudzi\u0142am si\u0119, wybebla\u0142am „gracias” i posz\u0142am do pokoju. Sk\u0105d ta zmiana, nie wiem. <\/p>\n\n\n\n
Posz\u0142am do pokoju, mia\u0142 do\u015b\u0107 industrialno-ponury widok z okna. Wys\u0142a\u0142am pierwsze zdj\u0119cie Chile zrobione przez okno, ale nikt mi nie uwierzy\u0142. „Jeste\u015b w Katowicach?”-pytali. Zesz\u0142am na \u015bniadanie, wr\u00f3ci\u0142am do pokoju. Z jednej strony chcia\u0142am zobaczy\u0107 Santiago, a z drugiej cia\u0142o m\u00f3wi\u0142o „etam”. Wyk\u0105pa\u0142am si\u0119 i przybra\u0142am pozycj\u0119 le\u017c\u0105c\u0105, pospa\u0142am chwil\u0119. Po 12 zesz\u0142am na d\u00f3\u0142 i pr\u00f3bowa\u0142am si\u0119 dowiedzie\u0107 jak dotrze\u0107 do centrum. Taks\u00f3wka by\u0142a za droga. Najlepiej by\u0142oby dosta\u0107 si\u0119 do stacji metra. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce dworzec autobusowy jest niedaleko. Posz\u0142am.<\/p>\n\n\n\n
Nastawi\u0142am sobie punkt na MapsMe. Maszeruj\u0119, maszeruj\u0119. Okolica biurowo-magazynowa. Maszeruj\u0119. Znajduj\u0119 jaki\u015b przystanek, ale wydaje si\u0119, \u017ce z niego nie dojad\u0119 pod metro. Nagle zatrzymuje si\u0119 jaki\u015b autobus i pan kierowca mnie wo\u0142a. M\u00f3wi\u0119, \u017ce nie mam biletu. Pan m\u00f3wi, \u017ce nic nie szkodzi, on jedzie pod metro i mnie zabierze, bo nie mog\u0119 sobie tak sama maszerowa\u0107 i to z aparatem na biodrze! M\u00f3j aparat jest pewnie wart 300 z\u0142otych, ale plecak z zawarto\u015bci\u0105 wi\u0119cej. Wtedy ju\u017c sobie u\u015bwiadomi\u0142am, \u017ce Chile to nie Europa Ameryki Po\u0142udniowej, tylko betonowa d\u017cungla. <\/p>\n\n\n\n
Na dworcu kupi\u0142am sobie w automacie kart\u0119 na metro i dojecha\u0142am do centrum. Metro logicznie zorganizowane, ka\u017cdy si\u0119 po\u0142apie. O 15 mia\u0142am um\u00f3wion\u0105 tak zwan\u0105 Free Walking Tour<\/em>. Po\u0142azi\u0142am ulicami i wesz\u0142am do jakiej\u015b knajpy na zup\u0119. Ma\u0142o urodziwe miejsce, ceny zacne. Jest drogo, a jako\u015b\u0107 taka se. <\/p>\n\n\n\n Free Walkimg Tour<\/em> w Santiago s\u0105 organizowane dwa razy dziennie. Firm jest kilka i przewa\u017cnie wyruszaj\u0105 z Plaza de Armas, przy katedrze. Idealna opcja gdy pada si\u0119 na twarz, a chce si\u0119 co\u015b zobaczy\u0107. Przewodnik zabra\u0142 nas do wszystkich najwa\u017cniejszych miejsc w stolicy, opowiedzia\u0142 troch\u0119 o historii. Chile ma do\u015b\u0107 burzliw\u0105 przesz\u0142o\u015b\u0107. Je\u015bli szcz\u0119\u015bcie i brak traum odczuwa si\u0119 w pe\u0142ni dopiero w trzecim pokoleniu, to w Chile dopiero wnuczki wsp\u00f3\u0142czesnych trzydziestolatk\u00f3w do\u015bwiadcz\u0105 pe\u0142ni rado\u015bci. Wok\u00f3\u0142 nas chodz\u0105 ludzie, kt\u00f3rych krewni byli torturowani lub sami torturowali za rz\u0105d\u00f3w Pinocheta. Nasz przewodnik raz podaje jego nazwisko i informuje nas, \u017ce od tej pory b\u0119dzie m\u00f3wi\u0142 o nim „on”. Tak jak w Medellin przewodnik t\u0142umaczy\u0142, \u017ce publicznie nie m\u00f3wi s\u0142owa Escobar, bo zaraz zatrzymuj\u0105 si\u0119 przechodnie i go wyzywaj\u0105, tu nie m\u00f3wi si\u0119 Pinochet. Ten dyktator dzieli spo\u0142ecze\u0144stwo chilijskie (a nawet polskie je\u015bli pami\u0119tamy wizyt\u0119 u Pinocheta polskiej delegacji z Matk\u0105 Bosk\u0105 w podarku). Dla wi\u0119kszo\u015bci jest to kat, kt\u00f3ry ratuj\u0105c kraj przed komunizmem, stosowa\u0142 tortury i doprowadzi\u0142 ludzi do n\u0119dzy. S\u0105 jednak tacy, kt\u00f3rzy si\u0119 do niego modl\u0105, bo nie dopu\u015bci\u0142 do tego by Chile by\u0142o drug\u0105 Kub\u0105. A ofiary w ludziach? To statystyki. <\/p>\n\n\n\n Pr\u00f3cz mnie udzia\u0142 w wycieczce bra\u0142y udzia\u0142 dwie dziewczyny z Indii i ch\u0142opak z Kolumbii. Takie miejskie wycieczki s\u0105 zawsze prowadzone przez entuzjast\u00f3w. Robi\u0105 to w nadziei na napiwek na ko\u0144cu wycieczki. Mo\u017cna da\u0107 co \u0142aska, albo tyle ile sami chcieliby\u015bmy dosta\u0107 za trzy godziny pracy. Wsp\u00f3lnie pochodzili\u015bmy po stolicy. Ja bardziej pod\u0105\u017ca\u0142am za wycieczk\u0105 jak zombie. <\/p>\n\n\n\n Santiago ma wiele oblicz. Kolonialne budowle, nowoczesne budynki, parki, aleje, domy handlowe. To mog\u0142oby by\u0107 ka\u017cde miasto ameryka\u0144skie lub europejskie. Mam swoje kryteria. Banalne, poza moim zainteresowaniem, ale kategoryzuj\u0105 miasto w przedziale „nowoczesne”. Oto tu s\u0105: sieci\u00f3wy z fast foodem i lurowat\u0105 kaw\u0105, korea\u0144skie kosmetyki, wega\u0144skie knajpy z hummusem, artystyczne zak\u0105tki, prasa, pr\u0105d, woda, elektryczno\u015b\u0107, prostytutki, rzezimieszki, arty\u015bci uliczni i japiszony w garniturach, rozmodlone t\u0142umy, komicy, sypi\u0105cy \u017carcikami na placach. Wszystko. <\/p>\n\n\n\n Dobrze si\u0119 tam czu\u0142am, cho\u0107 te kilka godzin to za ma\u0142o, by si\u0119 wypowiada\u0107. Dzi\u015b kolorowa ulica, uliczne stragany z lokalnym jedzeniem i stada bezdomnych ps\u00f3w w kubraczkach przypominaj\u0105 mi to miasto. <\/p>\n\n\n\n Wycieczk\u0119 zako\u0144czyli\u015bmy pod domem Nerudy. Zjad\u0142am kolacj\u0119 i pojecha\u0142am metrem do stacji najbli\u017cej mojego hotelu. By\u0142o ju\u017c ciemno i tylko taks\u00f3wka wchodzi\u0142a w gr\u0119. Pod dworcem ponegocjowa\u0142am z kierowc\u0105. \u017beby nie pr\u00f3bowa\u0142 \u015bciemnia\u0107, pokaza\u0142am mu na MapsMe, \u017ce m\u00f3j hotel jest oddalony o 6 kilometr\u00f3w. Pan rzuci\u0142 stawk\u0119 8000 pesos (700 pesos to dolar USD), co wydawa\u0142o si\u0119 do prze\u017cycia. Jednak, jako\u015b dziwnie, jak dojechali\u015bmy, licznik pokaza\u0142 3500$. Zni\u017cka roku. Podczas kr\u00f3tkiej podr\u00f3\u017cy Pan zd\u0105\u017cy\u0142 opowiedzie\u0107 mi histori\u0119 \u017cycia. Zw\u0142aszcza o tym, \u017ce wychowa\u0142 siedmioro dzieci i wszyscy wyszli na ludzi. \u0141atwo nie by\u0142o, se\u00f1orita! I ja to bardzo szanuj\u0119!<\/p>\n\n\n\n W hotelu poprosi\u0142am, by obudzono mnie kolejnego dnia o 4 rano je\u015bli do 3.50 nie zejd\u0119 na d\u00f3\u0142. Ba\u0142am si\u0119, \u017ce si\u0119 nie obudz\u0119. Jednak, reisefieber zrobi\u0142o swoje i wsta\u0142am! Hotel oferowa\u0142 transfer co p\u00f3\u0142 godziny na lotnisko i o 3.30 ju\u017c siedzia\u0142am w busiku. Na lotnisku stara\u0142am si\u0119 nie siada\u0107 przy bramce, \u017ceby nie zasn\u0105\u0107 i nie przespa\u0107 boardingu o 5.30. W samolocie od razu urwa\u0142 mi si\u0119 film. Dopiero gdy dawano \u015bniadanie obudzi\u0142am si\u0119. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce jest tylko bu\u0142ka z mi\u0119sem. Pani stewardessa odpar\u0142a, \u017ce nie ma nic innego i takie kulinarne widzimisi\u0119 jak wege-opcja zg\u0142asza si\u0119 wcze\u015bniej, bo teraz to oni maj\u0105 ze mn\u0105 taaaaaaki problem. M\u00f3wi\u0119: „daj suchego chleba z mas\u0142em!”. Nie ma i nie b\u0119dzie. Zrobi\u0142o si\u0119 straszne zamieszanie. Przyszed\u0142 jeszcze pani kolega i teraz p\u00f3\u0142 samolotu zerka na mnie. To tu siedzi paniusia, co nie chce naszej kanapki ze \u015bwink\u0105. M\u00f3wi\u0119, \u017ce ok, nie musz\u0119 je\u015b\u0107, gracias i spasiba. <\/p>\n\n\n\n Po 5 minutach, gdy ju\u017c pogodzi\u0142am si\u0119 z g\u0142odem, pojawi\u0142 si\u0119 steward z porcelanowym talerzem. „To wyj\u0105tek, to si\u0119 nie powinno wydarzy\u0107, powinna\u015b zawiadomi\u0107 Latam<\/em>, \u017ce masz takie wymagania i to naprawd\u0119 jest wyj\u0105tek i ostatni raz co\u015b takiego robimy!” Zamar\u0142am. Dostan\u0119 kurna kawior, stek z tu\u0144czyka, ziemniaczki, sa\u0142atk\u0119 z trufli i nie wiem co. Podniecona, dr\u017c\u0105c delikatnie \u015bci\u0105gam foli\u0119 z talerza. Czekam na eksplozj\u0119 kolor\u00f3w i smaku. Oto zaraz doznam orgazmu kulinarnego i zjem posi\u0142ek z I klasy. Nie pasz\u0119 dla plebsu z economy. Uchylam foli\u0119. Smark z jajecznicy z g\u00f3ra dw\u00f3ch jajek! No normalnie si\u0119 sfajda\u0142am w gacie z rozkoszy. Marzy\u0142am, \u017ceby wykrzycze\u0107: „Tak bardzo dzi\u0119kuj\u0119, se\u00f1or, dwa jajka, o dios, o Bo\u017ce, Ganeszo, dzi\u0119ki, jam nie godna takiej strawy!” Zamkn\u0119\u0142am dzi\u00f3b, bo ba\u0142am si\u0119, \u017ce jeszcze mnie nie wezm\u0105 na pok\u0142ad w drodze powrotnej i oznacz\u0105 jako niebezpieczn\u0105 i agresywn\u0105. Zacz\u0119\u0142am chrumka\u0107 ze \u015bmiechu. Nawet suchego chleba mi nie dali. No sza\u0142! Smark z kury.<\/p>\n\n\n\n Na szcz\u0119\u015bcie pojawi\u0142a si\u0119 kolejna atrakcja i zapomnia\u0142am o tym kulinarnym wydarzeniu. Burza. Po\u0142owa pasa\u017cer\u00f3w wyrzyga\u0142a swoje kanapki z wieprzem. Moje \u015bniadanie wszech czas\u00f3w trzyma\u0142o si\u0119 w \u017co\u0142\u0105dku. G\u0142upiej stewardessie i stewardowi, co z jajka robi\u0105 problem roku, \u017cyczy\u0142am te\u017c sraczki. Ja sama wyci\u0105gn\u0119\u0142abym z bu\u0142ki szynk\u0119 i da\u0142a pasa\u017cerowi jako bezmi\u0119sne i by\u0142oby po krzyku. Albo da\u0142a jajka bez komentarza. Strata energii i czasu na pitolenie. <\/p>\n\n\n\n Tymczasem lecimy, telepie nami jak\npapierkiem, cho\u0107 samolot olbrzymi. Obejrza\u0142am ju\u017c dwa filmy i\nzaczynam trzeci. Mieli\u015bmy lecie\u0107 5 godzin i zaczynam ogl\u0105da\u0107 map\u0119\nczy oby na pewno to lot na Wysp\u0119 Wielkanocn\u0105. Patrz\u0119. Jeszcze dwie\ngodziny! Zaczynam si\u0119 zastanawia\u0107 czy starczy nam paliwa. Zasuwamy\nzygzakiem. Pilot robi co mo\u017ce, by omin\u0105\u0107 burz\u0119, a tu jeszcze musi\nmi jajko usma\u017cy\u0107. Masakra. W ko\u0144cu wyl\u0105dowali\u015bmy. Kontrola\npapierkowa, zakup biletu wst\u0119pu na wysp\u0119 za 80 dolk\u00f3w. I witaj\nprzygodo!<\/p>\n\n\n\n Na szcz\u0119\u015bcie na Wyspie mieszkaj\u0105 normalni ludzie. M\u00f3j gospodarz powita\u0142 mnie przy terminalu, za\u0142o\u017cy\u0142 wieniec z kwiat\u00f3w na szyj\u0119 i razem z tr\u00f3jk\u0105 innych turyst\u00f3w zabra\u0142 do hostelu. Przy rejestracji pr\u00f3bowa\u0142am zagada\u0107 t\u0119 tr\u00f3jk\u0119 czy chc\u0105 wynaj\u0105\u0107 samoch\u00f3d ze mn\u0105. Gadam najpierw po angielsku, potem po hiszpa\u0144sku. Zero odzewu. Patrz\u0119 na gospodarza, ten si\u0119 \u015bmieje. Po chwili, gdy nie patrz\u0105, pokazuje mi, \u017ce maj\u0105 fisia. Wola\u0142abym kr\u00f3tkie „nie” zamiast ciszy, ale ok. Ka\u017cdy ma jakiego\u015b bzika. <\/p>\n\n\n\n By\u0142o popo\u0142udnie i nie chcia\u0142am nic\nzmarnowa\u0107 z tego dnia. Posz\u0142am na miasto. Hanga Roa to jedyne\nmiasto na wyspie. Tu s\u0105 wszystkie hoteliki, chatki, kampingi, par\u0119\nulic z restauracjami, sklepami, bankomatami, bankami, poczt\u0105, hal\u0105\nsportow\u0105, boiskiem, lodziarniami. Zjad\u0142am makaron z krewetkami i\nposz\u0142am spojrze\u0107 na pierwsze moai w moim \u017cyciu. \n<\/p>\n\n\n\n Ahu Tahai<\/strong> jest zaraz za centrum. Stoj\u0105 przy ska\u0142ach, patrz\u0105 w l\u0105d. Przed nim pi\u0119kna trawa. Zdj\u0119\u0142am buty, po\u0142o\u017cy\u0142am si\u0119 i gapi\u0142am si\u0119 w ocean i nie\u015bmia\u0142o na pos\u0105gi. Nawet nie wiedzia\u0142am, co czuj\u0119 przy marzeniu \u017cycia. To chyba rado\u015b\u0107 spl\u0105tana z poczuciem, \u017ce ju\u017c nic nie musz\u0119 musie\u0107, tylko chcie\u0107 zobaczy\u0107 na \u015bwiecie. Ulga? Spe\u0142nienie? Odpocz\u0119\u0142am i na bosaka posz\u0142am dalej przed siebie. Linia brzegowa to ska\u0142y i klif. Czasem mia\u0142am wra\u017cenie, \u017ce jestem w Szkocji. M\u00f3zg p\u0142ata figle. Najbardziej zaskoczy\u0142o mnie to, \u017ce moai lekko mnie onie\u015bmielili. Wiem to ju\u017c krok od fisia. Na razie nie chcia\u0142am si\u0119 im naprasza\u0107. Patrzy\u0142am z daleka. Czai\u0142am si\u0119. Czu\u0142am si\u0119 lekko skr\u0119powana. Szajba.<\/p>\n\n\n\n Tu\u017c obok Ahu Tahai stoi jedyny moai z oczami. Jego \u015bwietno\u015b\u0107 przywr\u00f3cili mu Japo\u0144czycy. Wr\u00f3ci\u0142am do hotelu i w pokoju zasta\u0142am Japonk\u0119. Wyrwa\u0142am do niej od razu. Przedstawi\u0142am si\u0119 \u0142adnie, w ko\u0144cu b\u0119dziemy razem w pokoju. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce s\u0142abo m\u00f3wi po angielsku, ale jest sprytna komunikacyjnie. Przechodz\u0119 od razu do rzeczy: „ja, Ty, samoch\u00f3d jutro, dooko\u0142a wyspy, ok?”. Japonka kiwn\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 na tak. Biznes mia\u0142y\u015bmy ju\u017c za sob\u0105. Teraz czas na konwenanse. Pytam jak ma na imi\u0119. <\/p>\n\n\n\n „Jak jest po Hiszpa\u0144sku Tak<\/em>„-pyta\nJaponka. \n<\/p>\n\n\n\n „Si” \n<\/p>\n\n\n\n „A\njak jest Nie<\/em>”\n<\/p>\n\n\n\n „No” m\u00f3wi\u0119.<\/p>\n\n\n\n „Teraz m\u00f3w to szybko”<\/p>\n\n\n\n „Si No Si No Si No”<\/p>\n\n\n\n „No i tak mam na imi\u0119, Sino”<\/p>\n\n\n\n No mi\u00f3d kobieta, m\u0105dra i zabawna. I zna sztuczki mnemotechniczne. Polubi\u0142am Taknie<\/em>, od pierwszego \u017carciku. <\/em>Posz\u0142am umy\u0107 r\u0105czki. Chcia\u0142am co\u015b jeszcze powiedzie\u0107, ale Sino urwa\u0142 si\u0119 film na \u0142\u00f3\u017cku. Pad\u0142a w dresiku. Posta\u0142am chwil\u0119 nad ni\u0105 zobaczy\u0107 czy oddycha. Jak si\u0119 potem okaza\u0142o w\u0142a\u015bnie zrobi\u0142a objazd wyspy na rowerze. Ca\u0142ej. Po pag\u00f3rkach. I pad\u0142a. Czcz\u0119 to. <\/p>\n\n\n\n Kolejnego dnia posz\u0142am do miasteczka\nna \u015bniadanie i zakupy na kolejne. \u015aniadanko by\u0142o pyszne.\nKanapeczki, jajeczko, sa\u0142atka, kawka. 50 z\u0142otych. Uroni\u0142am \u0142z\u0119.\nZrobi\u0142am zakupki, by kolejne \u015bniadanka robi\u0107 sobie w hostelu. 6\njajek, chlebek, ser. 70 z\u0142otych. \u0141ezki dwie.<\/p>\n\n\n\n Wr\u00f3ci\u0142am do hostelu i przy bramie\nznalaz\u0142am awokado. Ucieszy\u0142am si\u0119 jak nigdy. Popakowa\u0142am wszystko\ndo swojego pojemnika w lod\u00f3wce i zasiad\u0142am z Sino do planowania.<\/p>\n\n\n\n Sino b\u0119dzie jeszcze tyle co ja na\nwyspie. Ma te same cele, wi\u0119c jest git. Dodatkowo \u015bledzi pogod\u0119 i\nwie kiedy b\u0119dzie pada\u0107. Dzi\u015b pochodzimy, poje\u017adzimy stopem i\npop\u0142ywamy. Kolejnego dnia to samo, potem popada, potem samoch\u00f3d i\nznowu spacery, stop i pla\u017ca. Wszystko zaplanowa\u0142a. Rewelacja! \n<\/p>\n\n\n\n W mi\u0119dzyczasie poszukamy jeszcze kogo\u015b i wtedy b\u0119dzie taniej wynaj\u0105\u0107 samoch\u00f3d. Pierwsz\u0105 osob\u0119 ju\u017c mia\u0142y\u015bmy. Napisa\u0142a do mnie Chilijka z couchsurfing, \u017ce w\u0142a\u015bnie za kilka godzin wyl\u0105duje na Rapa Nui i chce do nas do\u0142\u0105czy\u0107. Tymczasem postanowi\u0142y\u015bmy pojecha\u0107 stopem do Orongo-skansenu.<\/p>\n\n\n\n Droga jest jedna. Wysz\u0142y\u015bmy jak najdalej mog\u0142y\u015bmy za miasteczko i wystawi\u0142y\u015bmy kciuki. St\u0105d mo\u017cna jecha\u0107 tylko do Orongo. Po kilku minutach zatrzyma\u0142 si\u0119 samoch\u00f3d. W\u0142osi. Siadamy z ty\u0142u. Ja \u017cartuj\u0119 jakie znam w\u0142oskie s\u0142owa, W\u0142och te\u017c ma niez\u0142y polski zas\u00f3b. G\u0142\u00f3wnie podw\u00f3rkowe. Nagle Sino krzyczy. „Aaaaaaaaaa hostel Santiago?” Przez sekund\u0119 pomy\u015bla\u0142am, \u017ce si\u0119 bidulce zwariowa\u0142o. A tu W\u0142osi si\u0119 obracaj\u0105 i te\u017c krzycz\u0105. „Siiiiiiiiiiiiiiii!” Ulga. Rzeczywi\u015bcie poznali si\u0119 w hostelu w Santiago. \u015awiat jest ma\u0142y. <\/p>\n\n\n\n Razem jedziemy pod wulkan Rano Kao<\/strong>. Cudowna zaro\u015bni\u0119ta zieleni\u0105 gardziel. Krater jest ogromny i praktycznie mo\u017cna obej\u015b\u0107 go dooko\u0142a. <\/p>\n\n\n\n Chodzimy chwil\u0119 po kraw\u0119dzi i potem podje\u017cd\u017camy kilkaset metr\u00f3w do muzeum w centrum ceremonialnym Orongo<\/strong>. Ma\u0142a ekspozycja z tablicami informacyjnymi i rekonstrukcja chat z \u0142upk\u00f3w na zewn\u0105trz. Uczymy si\u0119 o ceremonii Cz\u0142owieka Ptaka, ogl\u0105damy petroglify, przedstawiaj\u0105ce rytua\u0142y i samego Cz\u0142ekoptaka. Kult wodza-Cz\u0142owieka Ptaka od zawsze istnia\u0142 na Rapa Nui. Z muzeum wida\u0107 ska\u0142k\u0119 Motu Nui<\/strong> oddalon\u0105 od brzegu o kilkaset metr\u00f3w. Odgrywa\u0142a wa\u017cn\u0105 rol\u0119 w pasowaniu na Wodza Wyspy.<\/p>\n\n\n\n Po zej\u015bciu i skoku z klifu, pretendenci do tronu (kobiety te\u017c) musieli dop\u0142yn\u0105\u0107 do niej, skra\u015b\u0107 jajko rybitwy, schowa\u0107 w koszyczku przygotowanym przez sponsora i dop\u0142yn\u0105\u0107 z nim z powrotem do brzegu. Pierwszy stawa\u0142 si\u0119 Cz\u0142owiekiem Ptakiem i obiektem czci i kultu. Zwyci\u0119zca musia\u0142 zapu\u015bci\u0107 pazurki, zgoli\u0107 w\u0142osy oraz brod\u0119 i pewnie robi\u0107 inne zboczone rzeczy jakie tylko ptaki robi\u0105. Nast\u0119pnie malowano mu g\u0142ow\u0119 na bia\u0142o lub czerwono i tak stawa\u0142 si\u0119 obiektem czci. Przez najbli\u017csze pi\u0119\u0107 miesi\u0119cy mia\u0142 tylko je\u015b\u0107 i spa\u0107 i \u017cy\u0107 w ceremonialnym domku. Wymarzony zaw\u00f3d. Podobno gdy kult Ptakocz\u0142eka wzm\u00f3g\u0142, produkcja Moai zmala\u0142a. „Zawody” zbiera\u0142y \u015bmiertelne \u017cniwo. Utoni\u0119cia, zjedzenie przez rekiny, rozbicia czaszki. Szans na \u015bmier\u0107 by\u0142o sporo. I to w\u015br\u00f3d m\u0142odych. <\/p>\n\n\n\n Na wyspie jest podobno prawie 500 petroglif\u00f3w przedstawiaj\u0105cych Ptakocz\u0142eka. Nie znalaz\u0142am innych pr\u00f3cz tych w Orongo. Nawet tam s\u0105 daleko za p\u0142otem i brakowa\u0142o mi dioptrii, by je doceni\u0107. Te przy Orongo pokazuj\u0105 podobno zwyci\u0119zc\u00f3w Konkursu na Ptakocz\u0142eka. <\/p>\n\n\n\n Poczu\u0142am, \u017ce przygoda si\u0119 zaczyna. Sino wyznaje mi, \u017ce te\u017c jest szcz\u0119\u015bliwa, bo to by\u0142 jej pierwszy stop w \u017cyciu. Jest chyba jedyn\u0105 japo\u0144sk\u0105 piel\u0119gniark\u0105 dentystyczn\u0105 podr\u00f3\u017cuj\u0105c\u0105 stopem. No i git!<\/p>\n\n\n\n Wracamy do hostelu i czekamy na Ili\u0119-Chilijk\u0119. Ilia jest biologiem morskim i przyjecha\u0142a na Rapa Nui, by zobaczy\u0107 endemicznego \u017c\u00f3\u0142wia. Ja panopki. Sino, bo jest w kilkumiesi\u0119cznej podr\u00f3\u017cy dooko\u0142a \u015bwiata i po panopki. Ka\u017cdy ma jaki\u015b pow\u00f3d. Ilia przyje\u017cd\u017ca i razem idziemy na drugi koniec miasta. Marzy nam si\u0119 wygrzanie gnat\u00f3w. Pla\u017ca Anakena<\/strong> jest po drugiej stronie wyspy i mamy do niej jakie\u015b 18 kilometr\u00f3w. Ponownie wychodzimy na drog\u0119 i wystawiamy kciuki. Zatrzymuj\u0105 si\u0119 miejscowi ch\u0142opcy i podwo\u017c\u0105 nas pod sam\u0105 pla\u017c\u0119. Najpierw ogl\u0105damy pojechan\u0105 rze\u017ab\u0119 rodem z porod\u00f3wki i rz\u0105d moai, potem k\u0142adziemy si\u0119 na piasku i jest bosko. Po lekkim podgrzaniu kom\u00f3rek wchodzimy do wody. Ilia szuka \u017c\u00f3\u0142wi, ja nie mam sprz\u0119tu, wi\u0119c p\u0142ywam i skacz\u0119 na falach. Sino si\u0119 sma\u017cy. \u015awiadomo\u015b\u0107, \u017ce do najbli\u017cszego l\u0105du s\u0105 tysi\u0105ce kilometr\u00f3w jest przedziwna. Pustka i nico\u015b\u0107. Anakena sta\u0142a si\u0119 od razu nasz\u0105 ulubion\u0105 miejsc\u00f3wk\u0105. <\/p>\n\n\n\n Wracamy razem do Hanga Roa. Idziemy zobaczy\u0107 zach\u00f3d s\u0142o\u0144ca przy Ahu<\/strong> Tahai<\/strong>. Jest z\u0142oty. Figury na tle zachodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca przybieraj\u0105 mroczn\u0105 barw\u0119. S\u0142o\u0144ce przebija si\u0119 przez chmury i maluje wszystkie odcienie z\u0142ota. Jest pi\u0119knie.<\/p>\n\n\n\n Jeste\u015bmy strasznie g\u0142odne. Na szcz\u0119\u015bcie Sino jest gotowa. Ma zapisane na mapie knajpy polecane przez japo\u0144skich bloger\u00f3w i zabiera nas do jednej. Jest klimatyczna. Kuchnia jest otwarta, kucharze uwijaj\u0105 si\u0119 przy palnikach. Co chwila bucha ogie\u0144. Czu\u0107 zapach przypraw i ryby. Przy stole siedzi dziesi\u0119cioosobowa chilijska rodzinka. Pan kelner ledwo nad\u0105\u017ca z zam\u00f3wieniami, ale zabawia nas rozmow\u0105, gdy czekamy na \u017carcie. Ryba jest \u015bwie\u017ca i pyszna. Bierzemy te\u017c chilijskie piwo i sa\u0142atk\u0119. Pierwszy dzie\u0144 na wyspie min\u0105\u0142. <\/p>\n\n\n\n Odprowadzamy Ili\u0119 pod jej hostel i\nwracamy do naszego. Kolejnego dnia ma pada\u0107 dlatego umawiamy si\u0119 w\nmuzeum. Ilia nie chce marnowa\u0107 okazji. Najpierw ponurkuje w\nposzukiwaniu \u017c\u00f3\u0142wia, ale potem do nas do\u0142\u0105czy. \n<\/p>\n\n\n\n Kolejnego dnia rzeczywi\u015bcie leje. Pionowo i poziomo. Mimo tego idziemy do muzeum Englerta. Jest naprawd\u0119 interesuj\u0105ce. Ma \u015bwietne opisy, eksponaty. Mo\u017cna si\u0119 du\u017co nauczy\u0107. Nie obejrza\u0142y\u015bmy jeszcze wszystkiego, a pani kustoszka, m\u00f3wi, \u017ce zaraz zamyka. Jest 12.30! To ci bieda. Zosta\u0142y\u015bmy do ko\u0144ca i po zamkni\u0119ciu wysz\u0142y\u015bmy na ulic\u0119 w nadziei na stopa. Nic z tego. \u017badnych samochod\u00f3w dooko\u0142a. W deszczu wr\u00f3ci\u0142y\u015bmy do miasteczka na piechot\u0119, przemakaj\u0105c do nitki. Wypi\u0142y\u015bmy kaw\u0119 i wr\u00f3ci\u0142y\u015bmy na obiad do hostelu. Zrobi\u0142am sobie kasz\u0119 z awokado i serem. Lepsze to ni\u017c nic. Poma\u0142u deszcz ust\u0119powa\u0142. Przysz\u0142a Ilia i stwierdzi\u0142y\u015bmy, \u017ce nie ma co marnowa\u0107 czasu. Do\u0142\u0105czy\u0142a do nas Angielka i jeszcze raz pojecha\u0142y\u015bmy stopem na pla\u017c\u0119. <\/p>\n\n\n\n Przy Anakenie jest sporo palm. Na ziemi znalaz\u0142y\u015bmy kokosy, nada\u0142y\u015bmy im imiona i zabra\u0142y\u015bmy do hostelu. Ilia ponownie wzi\u0119\u0142a rurk\u0119 i stwierdzi\u0142a, \u017ce p\u0142ywanie z butl\u0105 nie r\u00f3\u017cni si\u0119 niczym od ABC. Chyba, \u017ce zmieni si\u0119 lokalizacj\u0119. Nurkowanie ko\u0142o Anakeny nie ma sensu, a robi to wi\u0119kszo\u015b\u0107 szk\u00f3\u0142. Ilia by\u0142a troch\u0119 z\u0142a, \u017ce wyda\u0142a kas\u0119 na co\u015b co cho\u0107by teraz ma za darmo. <\/p>\n\n\n\n Wr\u00f3ci\u0142y\u015bmy wcze\u015bniej do miasta, poniewa\u017c Sino i ja mia\u0142y\u015bmy rezerwacj\u0119 na KariKari Show<\/strong><\/em>. Posz\u0142y\u015bmy wcze\u015bniej, \u017ceby zaj\u0105\u0107 lepsze miejsca. Lokal ma scen\u0119, kilka rz\u0119d\u00f3w krzese\u0142 przed i ma\u0142e trybuny. Pani bileterka od razu posadzi\u0142a nas na trybunach. Krzes\u0142a by\u0142y zarezerwowane dla jakiego\u015b biura podr\u00f3\u017cy. Ch\u0142opak, kt\u00f3ry usiad\u0142 ko\u0142o nas poleci\u0142 nam, by\u015bmy da\u0142y si\u0119 najpierw tancerzom pomalowa\u0107. Jest to cz\u0119\u015b\u0107 przedstawienia, \u017ce i publiczno\u015b\u0107 i arty\u015bci maj\u0105 rytualne malunki. Posz\u0142y\u015bmy. Show jest naprawd\u0119 godne polecenia. Taniec, \u015bpiew, muzyka, \u017carciki, testosteron lej\u0105 si\u0119 ze sceny. Miejscowe ch\u0142opaki maj\u0105 co pokazywa\u0107 i do tego ta\u0144cz\u0105 jak rusa\u0142ki. Lubi\u0105 wci\u0105ga\u0107 na scen\u0119 naiwnych widz\u00f3w. Ku uciesze innych. Kontrast braku umiej\u0119tno\u015bci i sztywnych ruch\u00f3w bia\u0142as\u00f3w przy gracji i dziko\u015bci miejscowych jest przezabawny. Jedyny ch\u0142opak, kt\u00f3ry da\u0142 rad\u0119 w miar\u0119 si\u0119 nie wyg\u0142upi\u0107 by\u0142 pewnie tancerzem \u0142aciny. Wypi\u0105\u0142 dupk\u0119 i wi\u0142 si\u0119 jak piskorz wok\u00f3\u0142 tancerek, wykonuj\u0105cych polinezyjskie ta\u0144ce. Dosta\u0142 oklaski na stoj\u0105co. <\/p>\n\n\n\n Kolejnego dnia zdecydowa\u0142y\u015bmy wzi\u0105\u0107 samoch\u00f3d i objecha\u0107 ca\u0142\u0105 wysp\u0119. Nasz gospodarz jednak kaza\u0142 nam dzie\u0144 poczeka\u0107, bo dopiero wtedy b\u0119dzie mia\u0142 lepsz\u0105 ofert\u0119. Cho\u0107 podejrzewamy, \u017ce zapomnia\u0142 o naszej pro\u015bbie. Cz\u0119\u015b\u0107 wyspy mo\u017cna zobaczy\u0107 tylko pieszo lub konno. Wyruszy\u0142y\u015bmy zatem jak najdalej przed siebie. Chcia\u0142y\u015bmy znale\u017a\u0107 kilka moai i jaskinie. Moai z tej strony wyspy stoj\u0105 samotnie, albo le\u017c\u0105 w rozsypce na ziemi. Jaskinia Ana Kakenga<\/strong> by\u0142a lekko klaustrofobiczna. Wej\u015bcie jest w\u0105skie, wn\u0119trze wi\u0119ksze, ale bardzo ciemne. Nie czu\u0142am si\u0119 dobrze. Jo waln\u0119\u0142a g\u0142owa w sufit i rozbi\u0142a do\u015b\u0107 drogie okulary. Lepsze to ni\u017c \u0142eb. Ca\u0142y dzie\u0144 chodzi\u0142y\u015bmy po szlakach i pod koniec dnia pojecha\u0142y\u015bmy stopem na inna pla\u017c\u0119- Ovaje<\/strong>. Doj\u015bcie do niej jest lekko utrudnione. Trzeba wspi\u0105\u0107 si\u0119 po paru g\u0142azach. Tu pr\u0105dy s\u0105 niezwykle silne i lepiej dalej nie wyp\u0142ywa\u0107. <\/p>\n\n\n\n W\u015br\u00f3d grupy pla\u017cowicz\u00f3w zauwa\u017cy\u0142am sw\u00f3j obiekt westchnie\u0144 z KariKari Show<\/em>. Podbiegam do faceta i m\u00f3wi\u0119: „pami\u0119tam Ciebie!” On na to: „wiem…” I wtedy zza jego plec\u00f3w wychodzi jego kobieta. Jest du\u017ca i dobrze od\u017cywiona. Szanse marne. Panna obdarza mnie takim spojrzeniem, \u017ce staj\u0119 na baczno\u015b\u0107. Dziewczyny si\u0119 \u015bmiej\u0105 i m\u00f3wi\u0105 „chod\u017a, bo zaraz lanie dostaniemy”. I tyle z romansu. Na szcz\u0119\u015bcie z powrotem do hostelu pojecha\u0142y\u015bmy stopem z policj\u0105 i mog\u0142am si\u0119 ca\u0142kowicie ostudzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n Nast\u0119pnego dnia o 9.00 rano, pani z biura wynajmu samochod\u00f3w przyjecha\u0142a po mnie do hostelu. Pojecha\u0142y\u015bmy do miasta, podpisa\u0142am kilka papierk\u00f3w. Samoch\u00f3d terenowy, kt\u00f3ry mia\u0142y\u015bmy wynaj\u0105\u0107 mia\u0142 kilka zadrapa\u0144, ale nikomu z biura to nie przeszkadza\u0142o. Cena na folderze by\u0142a te\u017c znacznie wy\u017csza ni\u017c ta, kt\u00f3r\u0105 pani mi zaproponowa\u0142a. Dziwny jest ten \u015bwiat. Pokaza\u0142am pani paszport, kart\u0119 i zrobione. Podjecha\u0142am po dziewczyny i pojecha\u0142y\u015bmy na objazd wszystkich moai.<\/p>\n\n\n\n Nie wiem ju\u017c, w kt\u00f3rej ksi\u0105\u017cce po raz pierwszy zobaczy\u0142am moai<\/strong>. Mistyczne pos\u0105gi, stoj\u0105ce na wysepce po\u015brodku oceanu. Tajemnica stworzenia i celu. Jak, po co, przez kogo? Na wysp\u0119 pojecha\u0142am nie tylko po to, by je zobaczy\u0107, ale te\u017c, by dowiedzie\u0107 si\u0119 czego\u015b od miejscowych na temat ich skarbu narodowego. Do tego momentu uda\u0142o nam si\u0119 pogada\u0107 z kilkoma osobami i wi\u0119kszo\u015b\u0107 m\u00f3wi\u0142a to samo, poniewa\u017c do dzi\u015b zachowa\u0142y si\u0119 jedynie ustne przekazy. Miejscowi tylko na nich polegaj\u0105. Sceptycznie podchodz\u0105 do innych teorii. A mo\u017ce to kosmici, a mo\u017ce inna cywilizacja, albo czubek innego zaginionego kontynentu, kult kosmonaut\u00f3w… <\/p>\n\n\n\n W prostocie si\u0142a. Jedynymi szanowanymi przez mieszka\u0144c\u00f3w teoriami s\u0105 te, m\u00f3wi\u0105ce, \u017ce moai to kamienne portrety przodk\u00f3w (aringa ora), metamorfozy bog\u00f3w lub akumulatory boskiej energii-mana. Energia umo\u017cliwia\u0142a dobre zbiory i zapewnia\u0142a przetrwanie mieszka\u0144com. <\/p>\n\n\n\n W przypadku krewnych, to musieli by\u0107 wyj\u0105tkowi. Godni szacunku, czci, mo\u017ce nawet kultu. Pos\u0105gi wyd\u0142ubano z wulkanicznej ska\u0142y i ustawiono na ahu -o\u0142tarzach. Kilkana\u015bcie p\u00f3\u0142ek z kamiennymi portretami zdobi wiele miejsc dooko\u0142a wyspy. Te w Rano Raraku<\/strong>– kamienio\u0142omie na zboczu wulkanu, nie doczeka\u0142y si\u0119 przeniesienia. Na zawsze zosta\u0142y na zboczach. Cz\u0119\u015b\u0107 nie doczeka\u0142a ca\u0142kowitego wy\u0142uskania z lawy.<\/p>\n\n\n\n Moai nie patrz\u0105 w morze. Nie wyczekuj\u0105 nikogo. One strzeg\u0105 mieszka\u0144c\u00f3w. Jedyny rz\u0105d patrz\u0105cy w morze to podobno wojownicy. Czekaj\u0105 na powr\u00f3t kr\u00f3la na Ahu Akivi<\/strong>. No, albo na kosmit\u00f3w w kajakach.<\/p>\n\n\n\n Teoria religijna m\u00f3wi, \u017ce wyobra\u017caj\u0105 dawnych bog\u00f3w. To przekonanie nabra\u0142o na sile po pr\u00f3bach wprawiania pos\u0105gi w ruch. To nie si\u0142a mi\u0119\u015bni i umocowanych lin. To „make”-si\u0142a sprawcza, moc nadprzyrodzona od boga je ko\u0142ysze. <\/p>\n\n\n\n Wielu naukowc\u00f3w, badaj\u0105c tajemnic\u0119 pos\u0105g\u00f3w, pr\u00f3bowa\u0142o przetransportowa\u0107 repliki, a nawet o zgrozo autentyczne pos\u0105gi, le\u017c\u0105ce poza ahu. Metod by\u0142o kilka. Pr\u00f3bowano je przeci\u0105ga\u0107 na k\u0142odach. Uda\u0142o si\u0119 przemie\u015bci\u0107 repliki pos\u0105g\u00f3w i potem zsuwa\u0107 do dziur w ziemi. W\u00f3wczas pojawi\u0142y si\u0119 kolejne wnioski. Mieszka\u0144cy \u015bcieli wszystkie drzewa, mieli na czym ci\u0105gn\u0105\u0107 moai, ale nie mieli z czego robi\u0107 \u0142odzie, by wyp\u0142ywa\u0107 na ryby. Zmarli z g\u0142odu, albo zjedli si\u0119 nawzajem. Ostatni mia\u0142 wyb\u00f3r: samozjedzenie albo wzbogacenie diety o inne pokarmy ni\u017c ludzina i wspomnienie owoc\u00f3w palm. Teoria z deforestacj\u0105 jest najbardziej prawdopodobna. W 1650 roku, gdy odkryto Wysp\u0119, nie by\u0142o na niej drzew. Nie ma drzew, nie ma \u0142odzi, nie ma rybek. <\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/IMG_20190815_032102_869-1-1024x1024.jpg?resize=800%2C800\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/IMG_20190815_032536_668-1-1024x1024.jpg?resize=800%2C800\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/IMG_20190815_032102_865-2-1024x1024.jpg?resize=800%2C800\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/IMG_20190815_031711_651-1-1024x1024.jpg?resize=800%2C800\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/IMG_20190815_031711_594-1-1024x1024.jpg?resize=800%2C800\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190814_181742-1024x768.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190814_174129-1024x768.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190814_161119-766x1024.jpg?resize=766%2C1024\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190814_160847-1024x768.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190814_155841-1024x768.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190814_152955-1024x768.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190814_145346-1024x768.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190814_134621-1024x768.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li><\/ul><\/a><\/a><\/a>
<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/1-86.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/1-74.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/1-77-2.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/1-81-1.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/1-75-1.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/1-74-1.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/DSC_0241-1.jpg?resize=800%2C533\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/1-100.jpg?resize=800%2C1067\")
<\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/ul><\/a><\/a><\/a>
![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/DSC_0252.jpg?resize=800%2C533\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190816_102608.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190816_103338.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190816_110724.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190816_110824.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li><\/ul><\/a><\/a><\/a>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/DSC_0261.jpg?resize=800%2C533\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190816_110710.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li><\/ul><\/a><\/a><\/a>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190816_153405-\u2014-kopia.jpg?resize=800%2C1067\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/IMG-20190818-WA0023.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190816_134017.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/DSC_0270.jpg?resize=800%2C533\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/DSC_0271.jpg?resize=800%2C533\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/DSC_0281.jpg?resize=800%2C533\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/DSC_0268.jpg?resize=800%2C533\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190816_134811.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190816_151022.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190816_152108.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190816_134435.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190816_134456.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li><\/ul><\/a><\/a><\/a>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190816_184221-\u2014-kopia-1024x768.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/IMG-20190825-WA0001.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190816_192706-\u2014-kopia.jpg?resize=800%2C1067\")
<\/figure><\/li><\/ul><\/a><\/a><\/a>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/2-162.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/IMG-20190822-WA0010.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li><\/ul><\/a><\/a><\/a>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/2-25-1.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/2-24-2.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/2-23-1.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/2-21.jpg?resize=800%2C1067\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/2-31.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/2-30.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/2-27.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/2-28.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/2-29.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/2-26.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/2-25.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/2-24-1.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li><\/ul><\/a><\/a><\/a>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/DSC_0305.jpg?resize=800%2C533\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/2-13-1.jpg?resize=800%2C1067\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/2-9.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/2-7.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190818_152012-\u2014-kopia.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/2-53.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li><\/ul><\/a><\/a><\/a>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/IMG-20190822-WA0005-1024x768.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/IMG-20190912-WA0001-1024x768.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/DSC_0372.jpg?resize=800%2C533\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/DSC_0363-1.jpg?resize=720%2C1080\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/DSC_0358.jpg?resize=800%2C533\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/DSC_0354.jpg?resize=800%2C533\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/DSC_0355.jpg?resize=720%2C1080\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/20190818_153901-\u2014-kopia.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/DSC_0341.jpg?resize=800%2C533\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/IMG-20190818-WA0054.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure><\/li><\/ul><\/a><\/a><\/a>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/2-108-1024x768.jpg?resize=800%2C600\")
<\/figure>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/1-71-768x1024.jpg?resize=768%2C1024\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/DSC_0411.jpg?resize=800%2C533\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/DSC_0410-1.jpg?resize=800%2C533\")
<\/figure><\/li>![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/DSC_0395-2.jpg?resize=800%2C533\")
<\/figure><\/li>