{"id":563,"date":"2016-08-14T06:00:56","date_gmt":"2016-08-14T06:00:56","guid":{"rendered":"http:\/\/travelioza.pl\/?p=563"},"modified":"2020-03-15T21:59:25","modified_gmt":"2020-03-15T21:59:25","slug":"quito-rownik-prezydent-sos-i-pozegnanie-z-telefonem","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/travelioza.pl\/?p=563","title":{"rendered":"Quito: r\u00f3wnik, prezydent i po\u017cegnanie z telefonem (Ekwador cz. 1)"},"content":{"rendered":"\n

Buenos z lotniska w Quito, a w\u0142a\u015bciwie to ju\u017c z Bogoty,<\/span><\/p>\n\n\n\n

….na lotnisku nie sko\u0144czy\u0142am, wiecz\u00f3r przegada\u0142am z Carolin\u0105-moj\u0105 gospodyni\u0105 i teraz szybko mo\u017ce sko\u0144cz\u0119 ten wpis….<\/span><\/p>\n\n\n\n

Jeszcze dzi\u015b rano by\u0142am w Mindo, gdzie rano do ogr\u00f3dka wlatuj\u0105 kolibry, a wysoko na drzewie drze si\u0119 tukan. O Mindo napisz\u0119 wkr\u00f3tce wi\u0119cej skracaj\u0105c zapiski z poprzednich miast. W por\u00f3wnaniu do tego miasteczka wszystko pr\u00f3cz wieloryb\u00f3w w Ekwadorze traci na warto\u015bci. To co jest dooko\u0142a tego miejsca to bajka. Ale o Mindo innym razem.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Dzi\u015b kr\u00f3tkie zapiski z Quito, z samego pocz\u0105tku podr\u00f3\u017cy po Ekwadorze.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Rano wyruszy\u0142am z Pasto do Ipiales, kt\u00f3re jest miasteczkiem granicznym z Ekwadorem. Podr\u00f3\u017c zajmuje do dw\u00f3ch godzin i ko\u0144czy si\u0119 ko\u0142o postoju taks\u00f3wek do kolejnego miasteczka granicznego. Przy samym postoju potr\u0105cili\u015bmy motocyklist\u0119. Z jego winy. Nasz kierowca najpierw zaj\u0105\u0142 si\u0119 ocenieniem strat, a potem sprawdzi\u0142 czy facet z tego wyszed\u0142. Na szcz\u0119\u015bcie nic mu si\u0119 nie sta\u0142o i motor te\u017c wygl\u0105da\u0142 na nietkni\u0119ty. Wysiad\u0142am, posz\u0142am na \u015bniadanie i po\u017cegna\u0142am si\u0119 z Kolumbi\u0105.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Pojecha\u0142am jedn\u0105 taks\u00f3wk\u0105 do granicy wraz z innymi osobami z postoju. Zacz\u0119\u0142a si\u0119 nu\u017c\u0105ca przeprawa. Piechot\u0105 od jednego punktu granicznego do kolejnego, potem colectivo do kolejnego miasteczka i tam wreszcie autobus do Otavalo. \u0141\u0105cznie od samej granicy do miasteczka po drugiej stronie trwa\u0142o to prawie dwie godziny, w tym godzina stania w kolejce. Z ulg\u0105 wsiad\u0142am do autobusu i od razu co\u015b mi nie pasowa\u0142o.<\/span><\/p>\n\n\n\n

  1.  nie leci muzyka latynoska, a hity z lat 80. Modern Talking, CCCatch, Sabrina…<\/span><\/li>
  2. jak nie leci muzyka, to puszczaj\u0105 filmy na zacnych ekranach. Nadrabia\u0142am zaleg\u0142o\u015bci podr\u00f3\u017cuj\u0105c po Ekwadorze. Pearl Harbor (taki stary, a nie widzia\u0142am), Everest, chi\u0144ska szmira z mordobiciem w tle.<\/span><\/li>
  3. Krajobraz jest jak z innej planety.<\/span><\/li>
  4. Nikt nie w\u0142\u0105cza klimy, bo okna s\u0105 otwarte i wieje w ca\u0142ym autokarze.<\/span><\/li>
  5. Ludzi z drogi zbieramy w biegu. Po co zatrzyma\u0107 pojazd? Wskakiwanie to totolotek.<\/span><\/li><\/ol>\n\n\n\n

    W Kolumbii dopiero co odmawia\u0142am zdrowa\u015bki jad\u0105c Trampolin\u0105 \u015amierci. By\u0142a d\u017cungla, pada\u0142 deszcz, dooko\u0142a g\u0119sta soczysta ziele\u0144. Teraz mam horyzont. Jest daleko, bardzo daleko. I s\u0105 pi\u0119kne, br\u0105zowe b\u0105d\u017a poro\u015bni\u0119te kr\u00f3tk\u0105 traw\u0105 Andy. Ich wielko\u015b\u0107 w por\u00f3wnaniu do kud\u0142atych g\u00f3r w Kolumbii przyt\u0142acza. Chmury s\u0105 na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki.<\/span><\/p>\n\n\n\n

    Za\u0142o\u017cy\u0142am sobie, \u017ce najpierw pojad\u0119 do Otavalo, poniewa\u017c jest tam rynek r\u0119kodzie\u0142a wytwarzanego przez okolicznych Indian. S\u0105 torebki, sweterki, kolczyki, szaliki, magnesy na lod\u00f3wk\u0119 itp. A mo\u017ce jest to made in china. Szczerze mia\u0142am nadziej\u0119, \u017ce b\u0119dzie to miejsce z klimatem, troch\u0119 przybrudzone kurzem, po\u0142o\u017cone na jakim\u015b \u0142adnym rynku z kurami. A tu normalny plac w mie\u015bcie bez atmosfery i rz\u0119dy stragan\u00f3w. Pomi\u0119dzy biegaj\u0105 tury\u015bci i si\u0119 ciesz\u0105, \u017ce zhandlowali co\u015b o dolara mniej. No w\u0142a\u015bnie, tu warto doda\u0107, \u017ce obecn\u0105 walut\u0105 Ekwadoru jest ameryka\u0144ski dolar. Funkcjonuje wsz\u0119dzie. W bankomatach te\u017c. Zdarzaj\u0105 si\u0119 drobne centavos, ale banknot\u00f3w ekwadorskich brak.<\/span><\/p>\n\n\n\n

    Pochodzi\u0142am po rynku. Zobaczy\u0142am co daj\u0105, zrobi\u0142am drobne zakupy i znowu wsiad\u0142am do autobusu do Quito.<\/span><\/p>\n\n\n\n

    \"20160731_153820\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

    Na miejsce dojecha\u0142am jak ju\u017c by\u0142o ciemno. Na dworcu pani w informacji zapewnia\u0142a mnie, \u017ce nie dojad\u0119 do centrum o tej porze komunikacj\u0105 miejsk\u0105. Wzi\u0119\u0142am wi\u0119c taks\u00f3wk\u0119. Kierowca na pocz\u0105tku by\u0142 bardzo pomocny i oczywi\u015bcie zapewnia\u0142 mnie, \u017ce wie dok\u0105d jedzie. Pokaza\u0142am mu map\u0119 z zaznaczonym hostelem, ale nie raczy\u0142 nawet spojrze\u0107. Pomy\u015bla\u0142am, \u017ce wie co i jak. W centrum nagle roz\u0142o\u017cy\u0142 r\u0119ce i zacz\u0105\u0142 pyta\u0107 ludzi na ulicach dok\u0105d jecha\u0107. Jak zobaczy\u0142am, \u017ce kilka os\u00f3b wskazuje mu inne kierunki, chcia\u0142am wysi\u0105\u015b\u0107 i ka\u017cdemu da\u0107 klapsa. Kierowca wr\u00f3ci\u0142 i pyta\u0142 mnie dok\u0105d to ma jecha\u0107. Ja siedz\u0105c z ty\u0142u z obra\u017con\u0105 min\u0105 powtarza\u0142am sto razy zdanie. „Nie mieszkam w Quito, Pan tu mieszka, Pan jest kierowc\u0105, nie podoba mi si\u0119, prosz\u0119 do BigMum Homestay”. Nic z tego. Mission Impossible. W ko\u0144cu wr\u00f3ci\u0142 do auta, pokaza\u0142 mi licznik (chocia\u017c i tak ustalili\u015bmy inn\u0105 stawk\u0119) i kaza\u0142 mi wysi\u0105\u015b\u0107. On dalej nie pojedzie, bo nie wie gdzie to. Pomacha\u0142 mi dok\u0105d mam i\u015b\u0107, poradzi\u0142 si\u0119 jeszcze ulicznej babci klozetowej, kt\u00f3ra te\u017c wymacha\u0142a kierunek i tyle. Wysiad\u0142am i patrz\u0119 na map\u0119 na telefonie i widz\u0119, \u017ce to wcale nie tam  dok\u0105d mnie wysy\u0142aj\u0105. Zatrzymuj\u0119 policjant\u00f3w. Godzinna analiza mojego adresu i najwa\u017cniejsze pytanie: „sk\u0105d ja jestem?”  Polacy chodz\u0105 w tamtym kierunku, a Niemc\u00f3w wysy\u0142amy tam. W ko\u0144cu da\u0142am im telefon do gospodarza. Studium numeru. Problem roku: dziwny kierunkowy przed. Jak go odj\u0105\u0107? Mia\u0142am ju\u017c mord w oczach. Po dwudziestu minutach jest pomys\u0142. To tam!!! I pomachali w kolejnym kierunku. Ruszy\u0142am. Zadzieram g\u0142ow\u0119, szukam szyldu. Id\u0119 i id\u0119. Nic. W ko\u0144cu znalaz\u0142am sklep. Pytam pani\u0105, a ta: „a sk\u0105d, to tammmm, o tammm i tammm, a Ci policjanci, co Ci kazali amiga tak i\u015b\u0107 to IGNORANTES!!!!”. Opad\u0142y mi r\u0119ce. Pani doda\u0142a jeszcze jak mam trzyma\u0107 torb\u0119. Bo tu nie jest bezpiecznie! Nie wiem czy mia\u0142am do\u015b\u0107 szukania hostelu czy s\u0142uchania codziennie o tym, \u017ce tu si\u0119 wyrywa kobietom torebki. Wysz\u0142am ze sklepu i szuka\u0142am komu by tu przegry\u017a\u0107 t\u0119tnic\u0119. Na szcz\u0119\u015bcie pojawi\u0142 si\u0119 kolega pani ekspedientki i zabra\u0142 mnie pod ten magiczny adres. Na balkonie sta\u0142 syn gospodyni i serdecznie do mnie macha\u0142 z daleka. Szyldu nie ma i nie by\u0142o. Numer domu by\u0142, ale odpad\u0142. Zabi\u0107, zabi\u0107, niech nie sk\u0142ada jaj!<\/span><\/p>\n\n\n\n

    W kamienicy pe\u0142no go\u015bci i rodziny. S\u0105 te\u017c psy. pitbul z depresj\u0105 i walni\u0119ty, chory nerwowo sznaucer. Pitbul ola\u0142 mnie, a sznaucer nie przesta\u0142 szczeka\u0107 przez godzin\u0119. Pani Mama ciep\u0142o mnie przyj\u0119\u0142a, wys\u0142ucha\u0142a moich rad, \u017ceby tak chocia\u017c kartk\u0119 powiesi\u0107 na drzwiach. \u017beby tak inni tury\u015bci nie robili obchodu podw\u00f3rek. No rada roku. „Tak tak tak, powiesimy, ale drukarka jest nieczynna….”<\/span><\/p>\n\n\n\n

    W ko\u0144cu zaprowadzili mnie do pokoju. Mia\u0142o by\u0107 \u0142\u00f3\u017cko w wieloosobowej sali, ale jest pok\u00f3j dwuosobowy z \u0142azienk\u0105 dla mnie samej. I to za 7 dolar\u00f3w, co jest super cen\u0105 jak na sam\u0105 star\u00f3wk\u0119 w stolicy. No st\u0119ka\u0107 nie b\u0119d\u0119. Mam te\u017c okno. Z ciekawo\u015bci\u0105 i trwog\u0105 ods\u0142aniam zas\u0142on\u0119. My\u015bl\u0119: mur, ulica, podw\u00f3rko, \u015bmietnik. Tymczasem mam podgl\u0105d na rozgrywki bilardowe.<\/span><\/p>\n\n\n\n