{"id":757,"date":"2016-08-21T03:17:28","date_gmt":"2016-08-21T03:17:28","guid":{"rendered":"http:\/\/travelioza.pl\/?p=757"},"modified":"2020-03-01T18:52:31","modified_gmt":"2020-03-01T18:52:31","slug":"latacunga-jak-zjesc-cotopaxi","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/travelioza.pl\/?p=757","title":{"rendered":"Latacunga-jak zje\u015b\u0107 Cotopaxi (Ekwador cz. 4)"},"content":{"rendered":"\n

Buenos z Providencji,<\/span><\/p>\n\n\n\n

Na ulicach pi\u0119kne okazy potomk\u00f3w pirat\u00f3w. Niebieskoocy, \u015bniadzi, umi\u0119\u015bnieni, u\u015bmiechni\u0119ci, wyluzowani. Pod wod\u0105 kolorowe rybki, rekiny, rafy\u2026a na ulicy na swoich skuterach\u2026..a\u017c nie mo\u017cna si\u0119 skupi\u0107.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Po wczorajszych ulewach nie ma \u015bladu. Dzi\u015b od rana s\u0142o\u0144ce. O 8 pojecha\u0142am moto-taxi na drug\u0105 stron\u0119 wyspy gdzie s\u0105 biura szk\u00f3\u0142 nurkowania. Moto-taks\u00f3wkarzem jest ka\u017cdy kto ma motor. Ch\u0119tny musi tylko stan\u0105\u0107 przy drodze i machn\u0105\u0107. Kr\u00f3tkie negocjacje dok\u0105d i za ile i Vamos! Nie ka\u017cdy bierze pieni\u0105dze! Czasem na moje \u201eza ile\u201d zobaczy\u0142am tylko gest AveCezar i tyle. Wysp\u0119 otacza droga, kt\u00f3r\u0105 kiedy\u015b tam, zak\u0142adaj\u0105c, \u017ce wyruszy si\u0119 we w\u0142a\u015bciwym kierunku, dojedzie si\u0119 tam gdzie trzeba.  Pojecha\u0142am wi\u0119c na um\u00f3wione nury i przypadkiem spe\u0142ni\u0142am kolejne marzenie. Rekiny. Dobra, ale o wyspach b\u0119dzie potem.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Teraz wr\u00f3c\u0119 do Latacungi w Ekwadorze. W Puerto Lopez wydawa\u0142o mi si\u0119 to proste. Patrz\u0105c na map\u0119 widzia\u0142am prost\u0105 drog\u0119, kt\u00f3ra prowadzi do tego miasta ko\u0142o wulkanu Cotopaxi. Dojazd nie m\u00f3g\u0142 by\u0107 trudny. Najpierw pojecha\u0142am do Portoviejo, kt\u00f3re jest nieopodal Puerto Lopez. Stamt\u0105d odchodz\u0105 autobusy w ka\u017cdym kierunku. Id\u0119 do rady kierowc\u00f3w obraduj\u0105cej przy kasie. Dziwi\u0119 si\u0119, \u017ce jeszcze nikt nie ci\u0105gnie mnie albo do swojego autobusu, albo do kasy wo\u0142aj\u0105c Latacunga. Okazuje si\u0119, \u017ce je\u017cd\u017c\u0105 autobusy w ka\u017cdym kierunku, ale nie do Latacungi. No to co mam robi\u0107?-pytam. Quito-Latacunga-pada odpowied\u017a. Za\u0142ama\u0142am si\u0119. Mam znowu wr\u00f3ci\u0107 do tego miasta, nadrobi\u0107 drogi i jeszcze mo\u017ce na miejscu przedziera\u0107 si\u0119 z jednego dworca na drugi. Bez sensu!!! Chwil\u0119 protestuj\u0119 i pokazuj\u0119 ch\u0142opakom na mapie, \u017ce to jest bez sensu i na pewno mnie nie rozumiej\u0105. Mo\u017ce \u017ale wymawiam nazw\u0119. To nie mo\u017ce by\u0107 prawda. Chodz\u0119 jeszcze po dworcu jak nawiedzona i pytam innych o dojazd do Latacungi, ale nie. Quito-Latacunga. Obra\u017cona na ca\u0142y \u015bwiat wsiadam do autobusu do stolicy i ca\u0142y czas co\u015b tam kombinuj\u0119 na mapie. Pomagier kierowcy puszcza przepi\u0119kny film dla rodzin z dzie\u0107mi. Kolejna chi\u0144ska produkcja jak zabi\u0107 kogo\u015b go\u0142ymi r\u0119koma, jak zmia\u017cd\u017cy\u0107 gard\u0142o, z\u0142ama\u0107 kr\u0119gos\u0142up, policzy\u0107 komu\u015b z\u0119by. \u201ePerfecto para ni\u0144os\u201d-wykrzykuj\u0119 do pomagiera pokazuj\u0105c na ekran. Mi si\u0119 chce wymiotowa\u0107, a dzieci zaniem\u00f3wi\u0142y. Pomagier nie chwyta mojej aluzji. W przerwie na kurczaka dla kierowcy id\u0119 do niego i dalej mu marudz\u0119 na misk\u0105. Prosz\u0119 by mi paluszkiem pokaza\u0142 jak b\u0119dzie jecha\u0142. Mo\u017ce po drodze b\u0119dzie inne miasto gdzie si\u0119 przesi\u0105d\u0119 na autobus do mitycznej krainy bez dojazdu. Kierowca kiwa g\u0142ow\u0105, co\u015b tam m\u00f3wi do miski. Nie rozumiem. Id\u0119 dalej strzela\u0107 focha.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Jedziemy, jedziemy. Licz\u0119 godziny do Quito plus przedostanie si\u0119 tam na inny terminal, kolejne dwie godziny do Latacungi. Przed noc\u0105 powinnam zd\u0105\u017cy\u0107. Nagle po paru godzinach zatrzymujemy si\u0119 nigdzie. Jest las, pole i wzg\u00f3rze. Wysiada babcia. My\u015bl\u0119 sobie gdzie ta kobieta mieszka? Na drzewie? Babcia i kierowca wo\u0142aj\u0105 mnie przez okno. Wysiadam i kierowca daje mi m\u00f3j plecak i macha r\u0119k\u0105 pokazuj\u0105c za wzg\u00f3rze. No pi\u0119knie! Latacunga piechot\u0105-dwa dni. Autobus odje\u017cd\u017ca. Ja z g\u0142upi\u0105 min\u0105 stoj\u0119 przy drodze. Babcia pokazuje mi, \u017ce mam i\u015b\u0107 z ni\u0105. Najpierw przej\u015bcie na drug\u0105 stron\u0119 drogi. Ekscytuj\u0105cy zygzak mi\u0119dzy tirem a busem. Przechodzimy przez pole, dochodzimy do wzg\u00f3rza, a tam na szczycie stoi facet i krzyczy i macha do nas. Wyodr\u0119bniam s\u0142owo Latacunga. Nie wiem o co jeszcze chodzi, ale zaczynam \u015bciga\u0107 babci\u0119. Facet krzyczy i krzyczy. Z plecakiem, torb\u0105 i poduszk\u0105-zag\u0142\u00f3wkiem nadal na moich ramionach gnam w miejscu. Gnam i gnam. Facet dobiega do mnie. Zrywa ze mnie plecak, chwyta go w ramiona i jak z pi\u00f3rkiem biegnie pod g\u00f3rk\u0119. M\u00f3j bohater. Goni\u0119 go. Dobiegamy na szczyt, a tam\u2026.stoi autobus i jest pi\u0119kna, kilkupasmowa autostrada. Panamericana? Wsiadam i pytam sto razy czy to oby do Latacungi. Tak, i to w 45 minut! Nie wiem jakim cudem nast\u0105pi\u0142a tak cudowna synchronizacja. Na miejscu jestem na obiadek.<\/span><\/p>\n\n\n\n

W Latacundze waham si\u0119 przed wej\u015bciem do hostelu. Recepcja wygl\u0105da na za przyzwoit\u0105. Nawet eleganck\u0105. Okazuje si\u0119, \u017ce to tam mam rezerwacj\u0119. Upewniam si\u0119 jeszcze czy oby za 10$. Okazuje si\u0119, \u017ce tak. Okazuje si\u0119 te\u017c, \u017ce jak na Titanicu, pod pok\u0142adem \u015bpi proletariat. Mam zam\u00f3wione \u0142\u00f3\u017cko w wieloosobowej sali, ale znowu dostaj\u0119 jedynk\u0119. Nie mam okna i \u0142azienki, ale mam pi\u0119\u0107 koc\u00f3w.<\/span><\/p>\n\n\n\n

\"_DSC0321\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

<\/span><\/p>\n\n\n\n

Moimi s\u0105siadami s\u0105 Japo\u0144czycy i dwaj Szwajcarzy. Japo\u0144czycy kolejnego dnia wyje\u017cd\u017caj\u0105, a Szwajcarzy id\u0105 na wypraw\u0119, kt\u00f3ra mnie nie interesuje. Zatem id\u0119 szuka\u0107 innych ch\u0119tnych na wulkan Cotopaxi. Okazuje si\u0119, \u017ce za rogiem jest biuro. Sama na tak\u0105 wypraw\u0119 nie p\u00f3jd\u0119 wi\u0119c pytam czy jest szansa. Okazuje si\u0119, \u017ce akurat brakuje im jednej osoby do kompletu. Przesympatyczny w\u0142a\u015bciciel najpierw uzupe\u0142nia moje braki w garderobie. Dostaj\u0119 czapko-szalik, polar, r\u0119kawiczki i buty trekkingowe.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Moje buty zosta\u0142y w Quito. Po o\u015bmiu latach pop\u0119ka\u0142a w nich podeszwa i bardziej dzia\u0142a\u0142y jako buto-ssawki. Nie chcia\u0142am wyrzuca\u0107 ich na \u015bmietnik. Posz\u0142am na miasto pyta\u0107 o dojazd na lotnisko i zostawi\u0142am je na moment przed schroniskiem. Kiedy wychodzi\u0142am ju\u017c przymierza\u0142 je jaki\u015b pan. Wybaczy\u0142 im, \u017ce maj\u0105 p\u0119kni\u0119te podeszwy. Moja poci\u0119ta torba te\u017c go zaciekawi\u0142a. Wymiga\u0142am histori\u0119. Obieca\u0142 zem\u015bci\u0107 si\u0119 na kieszonkowcu-rozpruwaczu. Okrasi\u0142 swoj\u0105 obietnic\u0119 paroma przekle\u0144stwami, kt\u00f3re cz\u0119sto s\u0142ysza\u0142am na rozgrywkach bilardowych za oknem w pokoju. Co\u015b o matce\u2026<\/span><\/p>\n\n\n\n

Nazajutrz rano budzi mnie Ramstein. Id\u0119 do \u0142azienki. Szwajcarzy si\u0119 k\u0105pi\u0105 przy muzyce z kom\u00f3rki. Jeste\u015bmy w piwnicy wi\u0119c d\u017awi\u0119k niesie si\u0119 wsz\u0119dzie. Do \u0142azienki wchodzi Japonka i pyta si\u0119 mnie czy ich znam i czy wiem, \u017ce to nie\u0142adne zachowanie. Nie wiem co jest gorsze zna\u0107 Szwajcara czy s\u0142ucha\u0107 rano Ramstein, wi\u0119c odpowiadam na wszystko NO. Jeden z Szwajcar\u00f3w opowiada mi o swojej wycieczce do Polski. Widzia\u0142: Szczecin G\u0142\u00f3wny, \u0141eb\u0119 i Krak\u00f3w. Szczecin G\u0142\u00f3wny by\u0142 ok. W \u0141ebie byli sami Polacy. Krak\u00f3w nie, bo taki niepolski. Czysty, z zabytkami i wszyscy m\u00f3wili po angielsku. Nie t\u0142umacz\u0119 mu, \u017ce Szczecin to miasto, a G\u0142\u00f3wny to dworzec. Niech ch\u0142op ma swoje wspomnienia. Zastanawiam si\u0119 czy przytoczy\u0107 swoje wra\u017cenia z Szwajcarii, ale tylko go pytam czy prawdziwa Szwajcaria to krowa na pastwisku, pan w bia\u0142ych skarpetach dm\u0105cy w r\u00f3g i gospodarka bez moralno\u015bci obracaj\u0105ca ka\u017cd\u0105 brudn\u0105 kas\u0105 \u015bwiata? Ch\u0142opiec popada w zadum\u0119 i m\u00f3wi, \u017ce nie wie.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Id\u0119 do biura. W\u0142a\u015bciciel ostrzega\u0142 mnie, \u017ce nawet Polakom jest zimno pod Cotopaxi. Mam na sobie legginsy, \u201epi\u017cam\u0119\u201d, koszulk\u0119, bluzk\u0119, polar. Jestem duuu\u017ca. Troch\u0119 kpi\u0119 z tej czapki i r\u0119kawiczek, ale \u017ceby pana nie urazi\u0107 chowam je w torbie. Opr\u00f3cz mnie w trekkingu we\u017amie jeszcze udzia\u0142 Amerykanka, Niemiec, dw\u00f3ch Holendr\u00f3w. Amerykanka, podr\u00f3\u017cuje po Ameryce Po\u0142udniowej i pomaga w r\u00f3\u017cnych instytucjach. Schroniskach, ko\u015bcio\u0142ach i szko\u0142ach. W ko\u015bciele w Bogocie ukradli jej telefon, wi\u0119c mamy moment na wielkie \u017cale. Jeden z Holendr\u00f3w sko\u0144czy\u0142 45 lat, rzuci\u0142 prac\u0119 i na rok wyjecha\u0142 dok\u0105dkolwiek. Historii drugiego Holendra nie znam. Mia\u0142 soroche, ale i tak \u015bwietnie sobie dawa\u0142 rad\u0119. Niemiec pr\u00f3bowa\u0142 wykurzy\u0107 mnie z miejsca z przodu auta wi\u0119c powiem tylko, \u017ce si\u0119 nie da\u0142am. Nie b\u0119dzie Niemiec kaza\u0142 mi jecha\u0107 w baga\u017cniku!<\/span><\/p>\n\n\n\n

Naszym przewodnikiem jest miejscowy, kt\u00f3ry pracuje g\u0142\u00f3wnie z turystami mieszkaj\u0105cymi w lepszych hotelach, jak to okre\u015bli\u0142. Dla zachowania dobrego smaku i \u017ceby pana nie wyprowadza\u0107 z b\u0142\u0119du nie powiedzia\u0142am gdzie mieszkam.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Przewodnik t\u0142umaczy, \u017ce mamy szcz\u0119\u015bcie, \u017ce w og\u00f3le mo\u017cemy i\u015b\u0107 do schroniska. Cotopaxi przem\u00f3wi\u0142 we wrze\u015bniu zmiataj\u0105c ca\u0142\u0105 okolic\u0119. Schronisko zosta\u0142o odbudowane i dopiero od kilkunastu dni mo\u017cna do niego si\u0119 wspina\u0107. Na sam wulkan na razie nie. Sam Cotopaxi ma 5897 metr\u00f3w, schronisko znajduje si\u0119 na wysoko\u015bci 4800, a granica wiecznego \u015bniegu jest na wysoko\u015bci 4750 metr\u00f3w. W latach siedemdziesi\u0105tych Polak i Czechos\u0142owak zeszli na d\u00f3\u0142 krateru, co nasz przewodnik uwa\u017ca za osi\u0105gni\u0119cie podobne do wyprawy na ksi\u0119\u017cyc.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Przed nami by\u0142o zadanie na poz\u00f3r banalne. Przejechali\u015bmy spory kawa\u0142ek parku i zaparkowali\u015bmy tu\u017c pod wulkanem. Dooko\u0142a ogromne przestrzenie, a przed nami idealny sto\u017cek wulkanu. Co chwila jest prawie niewidoczny, mrugaj\u0105c do nas przez ma\u0142e okienka mi\u0119dzy chmurami. Czasem wydaje si\u0119, \u017ce w og\u00f3le go nie ma.<\/span><\/p>\n\n\n\n