{"id":874,"date":"2016-08-30T00:22:37","date_gmt":"2016-08-30T00:22:37","guid":{"rendered":"http:\/\/travelioza.pl\/?p=874"},"modified":"2020-03-15T22:08:28","modified_gmt":"2020-03-15T22:08:28","slug":"san-andres-i-providencia-kreole-i-rekiny","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/travelioza.pl\/?p=874","title":{"rendered":"San Andres i Providencia: Kreole i rekiny (Kolumbia cz. 16 ost.)"},"content":{"rendered":"\n

Bilet na <\/span> wyspy San Andres i Providencia kupi\u0142am na samym pocz\u0105tku podr\u00f3\u017cy. B\u0119d\u0105c jeszcze w Santa Marta zrezygnowa\u0142am z kilkudniowego trekkingu do Ciudad Perdida. 650,000 pesos to kupa kasy, a tyle mia\u0142 kosztowa\u0107 trekking. Zrobi\u0142am, sobie prosty rachunek. Po jednej stronie: kupno ma\u0142ego plecaczka \u017ceby spakowa\u0107 rzeczy na par\u0119 d\u00f3b, od czterech do sze\u015bciu dni zm\u0119czenia, pot, komary, robaki, spanie w hamakach, mo\u017ce fajne towarzystwo, satysfakcja, jakie\u015b tam ruiny i kilka urokliwych osad napotkanych po drodze. Po drugiej: gor\u0105ce wyspy, nurkowanie, odpoczynek i jako\u015b \u017cadne minusy nie przychodzi\u0142y mi do g\u0142owy. Wyb\u00f3r by\u0142 prosty. Odpu\u015bci\u0142am wi\u0119c Ciudad Perdida i za te same pieni\u0105dze kupi\u0142am bilet na San Andres i zarezerwowa\u0142am noclegi na obu wyspach. Jedynym problemem przez najbli\u017csze tygodnie okaza\u0142o si\u0119 kupienie biletu na katamaran. Biuro, zarz\u0105dzane przez zapewne kosmit\u00f3w, albo nie odpowiada\u0142o na moje maile, albo odpisywa\u0142o jednym zdaniem: „Potwierd\u017a, \u017ce chcesz z nami p\u0142yn\u0105\u0107 z San Andres na Providencj\u0119”. W ko\u0144cu wkurzy\u0142am si\u0119 i napisa\u0142am do szko\u0142y nurkowania by mi pomogli kupi\u0107 bilet. Podzia\u0142a\u0142o.<\/span><\/p>\n\n\n\n

W samolocie na San Andres podniecenie si\u0119ga zenitu. Rodziny lec\u0105 na wakacje. Wrzaski dzieci i doros\u0142ych, bieganie do okien. G\u00f3wniara przede mn\u0105 skacze po siedzeniu rytmicznie obijaj\u0105c si\u0119 o moje kolana. Po paru minutach wciskam r\u0119k\u0119 mi\u0119dzy okno a siedzenie i chwytam bachora za dupsko. Wyrzucam z siebie te\u017c kilka polskich pozdrowie\u0144. Mamusia zdziwiona patrzy na mnie, pokazuj\u0119 jej swoje obola\u0142e kolana. Posadzi\u0142a swoj\u0105 latoro\u015bl i do ko\u0144ca lotu mia\u0142am spok\u00f3j. Tylko bachor co chwila zerka\u0142 z\u0142ym okiem mi\u0119dzy siedzeniami na mnie. Odpowiada\u0142am nosem kr\u00f3liczka.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Na lotnisku w San Andres kontrole baga\u017cu i dokument\u00f3w do\u015b\u0107 drobiazgowe. Tury\u015bci grzecznie stoj\u0105 w d\u0142ugiej kolejce, a urz\u0119dnicy, ubrani w stroje prawie pla\u017cowe, nie \u015bpiesz\u0105 si\u0119 nigdzie. A po wyj\u015bciu z hali a raczej „halki” fiesta fiesta. Zaraz za \u015bcian\u0105 gra zesp\u00f3\u0142 i ta\u0144cz\u0105 panienki. S\u0105 gitary i grzechotki, jest te\u017c niestandardowy instrument-czaszka jakiego\u015b zwierzaka. Ju\u017c mi si\u0119 podoba.<\/span><\/p>\n\n\n\n

Przed lotniskiem mn\u00f3stwo naganiaczy. Ceny za taks\u00f3wk\u0119 r\u00f3wne tym w Bogocie. Wychodz\u0119 kawa\u0142ek za lotnisko i tam \u0142api\u0119 taks\u00f3wk\u0119 motorow\u0105. Te s\u0105 najta\u0144sze na wyspach. Za kilka z\u0142otych doje\u017cd\u017cam do swojego hostelu. Okazuje si\u0119, \u017ce jest zamkni\u0119ty. Pukam w okna, drzwi i \u015bciany. Nic. Z boku wisi kartka z numerem telefonu do pracownik\u00f3w i na taks\u00f3wk\u0119. Chodz\u0119 po okolicznych podw\u00f3rkach i pukam ludziom do okien. W ko\u0144cu jaka\u015b pani wychodzi i dzwoni na jeden z numer\u00f3w. Chyba jest przyzwyczajona do takich sytuacji. Po pi\u0119tnastu minutach przyje\u017cd\u017ca do\u015b\u0107 nerwowa babka. Nie ma przepraszam. Jest z\u0142o\u015b\u0107, \u017ce jestem. Pytam si\u0119 jej czy to normalne, \u017ce hostel jest zamkni\u0119ty. Odpowied\u017a jest mia\u017cd\u017c\u0105ca. Przecie\u017c nie b\u0119dzie ca\u0142y dzie\u0144 pracowa\u0142a. Nikt nie b\u0119dzie, bo teraz jest lunch! To ju\u017c wiem, \u017ce tu jest inna Kolumbia. Panna daje mi klucz i odje\u017cd\u017ca. Zostawiam bambetle, zabieram mask\u0119 i rurk\u0119 i jad\u0119 szuka\u0107 pla\u017cy. Okazuje si\u0119, \u017ce nie jest to takie proste. Wybrze\u017ce San Andres to w wi\u0119kszo\u015bci albo ska\u0142y, krzaki albo czarne rafy po odp\u0142ywie. Wsiadam do autobusu je\u017cd\u017c\u0105cego wzd\u0142u\u017c wybrze\u017ca, przylepiam twarz do okna i szukam piaszczystej pla\u017cy. Pani z autobusu poleca mi jedno miejsce, ale okazuje si\u0119 ono katastrof\u0105. Zamiast pla\u017cy platforma z desek, p\u0142atny wst\u0119p i t\u0142um ludzi w wodzie karmi\u0105cych rybki chlebem. Woda boska, rybki kolorowe, ale innego klimatu szukam. Jad\u0119 jeszcze do miasta zrobi\u0107 zakupy i co\u015b zje\u015b\u0107. Centrum jest po prostu brzydkie. Bloki, hotele, sklepy wolnoc\u0142owe i supermarkety. Nie ma urokliwych uliczek czy plac\u00f3w jak w innych kolumbijskich miasteczkach.<\/span><\/p>\n\n\n\n