![\"\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/travelioza.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/07\/8-San-Cristobal-de-las-Casas-44.jpg\")
<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\nPrzyznam, \u017ce wyb\u00f3r kolor\u00f3w mojej amigi by\u0142 typowo meksyka\u0144ski. I tak piesek by\u0142 czerwony, mia\u0142 fioletowy nos, \u017c\u00f3\u0142te oczy. Dorastaj\u0105c w tak barwnej okolicy nie mo\u017cna nie mie\u0107 wyobra\u017ani. Luis wsta\u0142 chwil\u0119 po moim \u015bniadaniu i od razu mi przypomnia\u0142, co mia\u0142am dzi\u015b zwiedza\u0107. Wystawi\u0142 mnie na ulic\u0119 i kaza\u0142 \u0142apa\u0107 cokolwiek. No to \u0142apa\u0142am. Owszem zatrzymywa\u0142y si\u0119 samochody, ale \u017caden nie mia\u0142 miejsc. Mo\u017ce my\u015bleli, \u017ce potrzebuj\u0119 pomocy. W ko\u0144cu zatrzyma\u0142 si\u0119 busik. W \u015brodku Indianki. Kruczoczarne warkocze, kolorowe sp\u00f3dnice, dzieci w chustach na plecach. Dziewczyny gadaj\u0105 o mnie i \u015bmiej\u0105 si\u0119. Pr\u00f3bujemy si\u0119 porozumie\u0107 i po dwudziestu paru minutach jazdy w karuzeli \u015bmiechu jestem w San Juan Chamula<\/b>.<\/p>\n\n\n\n
Luis radzi\u0142: nie r\u00f3b zdj\u0119\u0107, wejd\u017a do ko\u015bcio\u0142a i patrz, id\u017a na cmentarz i sp\u00f3jrz na krzy\u017ce.<\/p>\n\n\n\n
No to posz\u0142am do ko\u015bcio\u0142a San Juan Bautista<\/b>. Czysta, bia\u0142a fasada. Jedyn\u0105 ozdob\u0105 jest brama. Kolorowa, pstrokata framuga nadaje wej\u015bciu meksyka\u0144ski klimat.<\/p>\n\n\n\n Wchodz\u0119 do \u015brodka i oczekuj\u0119 znajomego widoku. \u0141awek, o\u0142tarza, ksi\u0119dza, kropide\u0142, krzy\u017ca. Tymczasem najpierw uderza mnie dym, p\u00f3\u0142mrok, potem d\u017awi\u0119ki. Jestem w trakcie szama\u0144skiego rytua\u0142u. Wierni siedz\u0105 na ziemi. Nie ma \u0142awek. Na pod\u0142odze stoj\u0105 \u015bwiece. Chowam si\u0119 w r\u00f3g ko\u015bcio\u0142a i patrz\u0119. To jest chwila, kt\u00f3ra zosta\u0142aby zrujnowana przez wycieczk\u0119 autokarow\u0105 z aparatami. Czar by prys\u0142, a modl\u0105cy si\u0119 ludzie uciekli. Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce jestem sama. Staram si\u0119 by\u0107 niewidzialna. Ponownie jest \u015bwiadkiem ceremonii oczyszczenia\/uwolnienia od z\u0142ych duch\u00f3w. Szaman naciera nawiedzonego ga\u0142\u0105zkami, pociera kurzymi jajkami, w ko\u0144cu sk\u0142ada kur\u0119 w ofierze. Jednym sprawnym ruchem d\u0142oni, szaman przeprawia j\u0105 przez t\u0119czowy most. Tym razem z\u0142e duchy dosta\u0142y jeszcze coca col\u0119 i alkohol, kt\u00f3re zosta\u0142y szczodrze wylane na pod\u0142og\u0119. Potem dowiaduj\u0119 si\u0119, \u017ce to nie cola, tylko alkohol trzcinowy. Szaman modli si\u0119. Wydaje si\u0119, \u017ce wymawia tylko sp\u00f3\u0142g\u0142oski. „Akt ekt ykt.” To j\u0119zyk Indian Tzotzil. Siadam na ziemi i patrz\u0119 kilkadziesi\u0105t minut na ceremoni\u0119. Gdy milkn\u0105 g\u0142osy i nikt ju\u017c si\u0119 nie modli, robi\u0119 jedno zdj\u0119cie z biodra. Zrobione podczas ceremonii odbiera modl\u0105cym si\u0119 dusz\u0119.<\/p>\n\n\n\n To w\u0142a\u015bciwie m\u00f3g\u0142by by\u0107 ju\u017c koniec dnia. By\u0142o to niezwyk\u0142e i magiczne. Wychodz\u0119 och\u0142on\u0105\u0107. Chodz\u0119 troch\u0119 dooko\u0142a ko\u015bcio\u0142a. M\u0119\u017cczy\u017ani nosz\u0105 tu d\u0142ugie bia\u0142e koszule z czarnym futrzanym bezr\u0119kawnikiem. Na g\u0142owach szerokie, s\u0142omkowe kapelusze. Staram si\u0119 nawi\u0105za\u0107 z nimi kontakt wzrokowy, by poprosi\u0107 o pozwolenie na zdj\u0119cie. Bezskutecznie. Nagle widz\u0119 bia\u0142as\u00f3w. Zbli\u017cam si\u0119 do nich i ….RODACY!!!! Oto przede mn\u0105 trzyosobowa wycieczka z przewodniczk\u0105. Idziemy razem napi\u0107 si\u0119 lemoniadki.<\/p>\n\n\n\n Chwil\u0119 pogadali\u015bmy i id\u0119 dalej. Tym razem na cmentarz. Wygl\u0105da jak cmentarz po wojnie. Prowizoryczne krzy\u017ce. Czasem jakie\u015b malutkie mauzoleum. Krzy\u017ce r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 kolorami. Bia\u0142e to groby dzieci, niebieskie m\u0142odych, a czarne starszych ludzi.<\/p>\n\n\n\n Id\u0119 jeszcze wok\u00f3\u0142 placu i ko\u015bcio\u0142a. Dooko\u0142a pe\u0142no stragan\u00f3w. Po takich wra\u017ceniach nie mam potrzeby kupna szalika. Rodacy oferuj\u0105, \u017ce zabior\u0105 mnie do San Cristobal swoim busikiem. Korzystam!<\/p>\n\n\n\n W San Cristobal w\u0142\u00f3cz\u0119 si\u0119 ponownie uliczkami. Wracam do domu wieczorem i o zgrozo. Przy stoliku Francuzka, Korea\u0144czyk, Brazylia, Luis. W pokoju siwo od dymu, na stole przegl\u0105d alkoholi \u015bwiata. Zaczynamy biesiad\u0119. G\u0142\u00f3wnie gada Korea\u0144czyk. Francuzka mimo to, \u017ce m\u00f3wi po angielsku, co chwila prze\u0142\u0105cza si\u0119 na francuski i wyg\u0142asza w moim kierunku d\u0142ugie monologi. Po pi\u0105tym „nie rozumiem Ciebie” zacz\u0119\u0142am potakiwa\u0107 i m\u00f3wi\u0107 „\u0141i \u0141i”. Chyba jej to pomog\u0142o. Korea\u0144czyk po kolejnym \u0142yku, ofiarowanej przeze mnie Luisowi, \u017cubr\u00f3wki uderzy\u0142 w rynn\u0119. Zacz\u0105\u0142 opowie\u015b\u0107 pod tytu\u0142em: „Dzieci\u0144stwo sp\u0119dzone w szkole cz.1”. Na pocz\u0105tku s\u0142uchamy w ciszy i z powag\u0105. „Jak si\u0119 urodzi\u0142em, to bardzo wcze\u015bnie poszed\u0142em do przedszkola, tam uczono nas alfabetu, a po przedszkolu chodzi\u0142em na jazd\u0119 konn\u0105, pianino, angielski. Potem by\u0142a szko\u0142a podstawowa. Wstawa\u0142em o 5 rano, by dojecha\u0107 na zaj\u0119cia. Ko\u0144czy\u0142em po 18 i jecha\u0142em na pianino, angielski, jazd\u0119 konn\u0105 i kursy matematyki, fizyki i chemii. W szkole \u015bredniej zostawa\u0142em w szkole do 20. Po szkole mia\u0142em kolejne kursy. Do domu wraca\u0142em po 22. Studia by\u0142y podobne. \u017badnych przyjemno\u015bci. Tylko nauka i rywalizacja. Zacz\u0105\u0142em prac\u0119. Te\u017c do nocy. Po pracy szkolenia i szkolenia.” Moja babcia odpowiedzia\u0142aby na to: „ani \u017cycia, ani \u015bmierci”, my\u015bl\u0119 sobie. Zaczynam poma\u0142u si\u0119 \u015bmia\u0107. Pytam Korea\u0144czyka czy zmarnowa\u0142 czas w samolocie, czy nauczy\u0142 si\u0119 lata\u0107. Korea\u0144czyka oczy jeszcze bardziej zacisn\u0119\u0142y si\u0119. Brazylia m\u00f3wi: „Koniec ch\u0142opie, jeste\u015b na wakacjach w Meksyku, wyluzuj, opowiedz, co widzia\u0142e\u015b dzisiaj!”. Korea\u0144czyk na to: „Nic, przyjecha\u0142em tu do szko\u0142y hiszpa\u0144skiego!”. Zjechali\u015bmy pod st\u00f3\u0142. Nieborak chyba nie zrozumia\u0142 dlaczego si\u0119 \u015bmiejemy. Na szcz\u0119\u015bcie w chwilach niewygodnej ciszy i g\u0142upiego brechtu jest …muzyka. Korea\u0144czyk dosiad\u0142 si\u0119 do komputera i zacz\u0105\u0142 wybiera\u0107 hiszpa\u0144skie piosenki. Ta\u0144czymy. Ubaw po pachy. Przy kolejnej piosence wydaje mi si\u0119, \u017ce jestem ju\u017c chyba odpowiednio wyluzowana, bo rozumiem wszystkie s\u0142owa. Chwil\u0119 mi zaj\u0119\u0142o, by zrozumie\u0107, \u017ce to piosenka po polsku. Da\u0142am w prezencie Luisowi p\u0142yt\u0119 z kilkunastoma albumami z polsk\u0105 muzyk\u0105. Pech chcia\u0142, \u017ce by\u0142a pod r\u0119k\u0105.<\/p>\n\n\n\n A ju\u017c my\u015bla\u0142am, \u017ce m\u00f3j hiszpa\u0144ski daje rad\u0119.<\/p>\n\n\n\n Poszli\u015bmy jeszcze na nocny obch\u00f3d knajp. W ka\u017cdej gra\u0142 zesp\u00f3\u0142 muzyczny, wi\u0119c ta\u0144c\u00f3w nie by\u0142o ko\u0144ca. Wr\u00f3cili\u015bmy oko\u0142o 4 i po ciemku wr\u00f3ci\u0142am do pokoju. Pad\u0142am na materac. W pokoju obok poma\u0142u cichnie afterparty. Nagle s\u0142ysz\u0119 g\u0142os: „Jezu, wreszcie sko\u0144czyli\u015bcie, jestem taki zm\u0119czony!” I tak panie i panowie wreszcie poznaj\u0119 tajemniczego ch\u0142opaka z Argentyny. Luis o nim m\u00f3wi\u0142, ale nikt go nie widzia\u0142. „Nie lubi\u0119 imprez, zawsze wchodz\u0119 noc\u0105 oknem, jutro wyje\u017cd\u017cam, mi\u0142o Ci\u0119 pozna\u0107, jestem z Argentyny.” Asertywno\u015b\u0107 1000+.<\/p>\n\n\n\n Rano Luis budzi mnie i m\u00f3wi, \u017ce zaraz jad\u0119 na wycieczk\u0119 z jego koleg\u0105. Prawie za darmo. Myj\u0119 si\u0119 szybko, nak\u0142adam na siebie cokolwiek i Luis ka\u017ce mi czeka\u0107 w ogrodzie. Patrz\u0119 na zegarek. Jest 6 rano! W p\u00f3\u0142mroku i oparach imprezy zaczynam mie\u0107 wizje. Widz\u0119 kszta\u0142ty w ogrodzie. Nagle ka\u017cdy kszta\u0142t staje si\u0119 rzeczywisto\u015bci\u0105. Do\u0142\u0105czaj\u0105 do mnie ko\u0144, dwa psy i kot. Czekamy razem. Zaczyna wydawa\u0107 mi si\u0119 to g\u0142upie, \u017ce siedz\u0119 w ogrodzie. Wychodz\u0119 na ulic\u0119 i w tym momencie zatrzymuje si\u0119 busik. Dowiaduj\u0119 si\u0119, \u017ce jad\u0119 na wycieczk\u0119 do Misol Ha, Agua Azul i Palenque<\/b>. Mia\u0142am inny plan jak tam dotrze\u0107, ale czemu nie. B\u0119d\u0119 mia\u0142a z g\u0142owy.<\/p>\n\n\n\n W samochodzie Japonka, Koreanka, Amerykanin i starsze ma\u0142\u017ce\u0144stwo z Meksyku. Wszyscy zebrani z ca\u0142ej miejscowo\u015bci. Jedziemy w kurtkach. Jest ch\u0142odno. Przemieszczamy si\u0119 powoli kilka godzin przez poro\u015bni\u0119te lasem g\u00f3ry. I wreszcie jeste\u015bmy przy kaskadach. Pogoda si\u0119 zmieni\u0142a. Teraz jest strasznie parno. Nad g\u0142owami helikoptery insekt\u00f3w. Znowu zaczynam podskoki, machanie r\u0119koma przy twarzy, klepanie si\u0119 po g\u0142owie.<\/p>\n\n\n\n Dooko\u0142a raj. Kaskady Agua Azul<\/b> ci\u0105gn\u0105 si\u0119 przez kilkaset metr\u00f3w pi\u0119ter ska\u0142 i uskok\u00f3w. Jest pi\u0119knie! Chodzimy wzd\u0142u\u017c kaskad, rozmawiamy, poznajemy si\u0119. Koreanka rzuca pomys\u0142: „Wejd\u017amy do d\u017cungli!” Wchodzimy. Robimy kilkana\u015bcie krok\u00f3w. Dziewczyna dostaje ataku szajby. Zaczyna krzycze\u0107, \u017ce chce wyj\u015b\u0107. Biega w k\u00f3\u0142ko. Patrz\u0119 w ciszy i wymieniam spojrzenia z Japonk\u0105. Stres udziela si\u0119 wszystkim. Rzeczywi\u015bcie si\u0119 zgubili\u015bmy. Nie wida\u0107 \u015bcie\u017cki. D\u017cungla nas zjada! Wszyscy tu zginiemy! Proponujemy Koreance, by przesta\u0142a gada\u0107. Us\u0142yszymy kaskady i jako\u015b wr\u00f3cimy. Udaje si\u0119. Jedziemy jeszcze kawa\u0142ek dalej do wi\u0119kszego wodospadu – Misol Ha<\/b>. Malusi. Ma tylko 30 metr\u00f3w i mo\u017cna za nim przej\u015b\u0107. W upale jest to marzenie!<\/p>\n\n\n\n Po wodospadach jedziemy do Palenque.<\/b> Ca\u0142\u0105 drog\u0119 gadam z Amerykaninem. \u017bal mi ch\u0142opaka, \u017ce wzi\u0105\u0142 sobie kapry\u015bn\u0105 bab\u0119 za dziewczyn\u0119. Facet jest spoko, a baba walni\u0119ta. Nakry\u0142a si\u0119 ca\u0142a kocem i tak jedzie. Kierowca jest na granicy \u015bmiechu i przera\u017cenia. Siedzi ko\u0142o niego kopiec z koca. Co chwila s\u0142ycha\u0107 spod niego „Hu Ha Hu Ha”. To komentarze do naszych rozm\u00f3w. Zatrzymujemy si\u0119 na chwil\u0119. Kierowca bierze mnie na bok i m\u00f3wi. Nie gadaj z tym facetem, bo ona jest „Loca y celosa” czyli szalona i zazdrosna. Nie planuj\u0119 z Amerykaninem nic, wi\u0119c nie przestaj\u0119 z nim rozmawia\u0107. Koc dalej mruczy. Japonka przeprasza mnie za \u017c\u00f3\u0142t\u0105 ras\u0119. Poczucie humoru czy pokora? Nie wiem.<\/p>\n\n\n\n Doje\u017cd\u017camy do Palenque. Jest chyba ze sto stopni i tyle samo wilgotno\u015bci. Wrzask ptak\u00f3w, szelest i orkiestra owad\u00f3w. Gruzy piramid, d\u017cungla i my. Jest cudownie! \u0141azimy i zagl\u0105damy wsz\u0119dzie.<\/p>\n\n\n\n Od upa\u0142u robi si\u0119 nam s\u0142abo. Wsiadamy do samochodu i w drodze powrotnej kilkakrotnie si\u0119 przesiadamy. Nie ma klimy, a przy kierowcy jest naprawd\u0119 gor\u0105co. W ko\u0144cu siada ko\u0142o niego niezawodna Koreanka. Zak\u0142ada sobie bluz\u0119 ty\u0142em na prz\u00f3d, zakrywaj\u0105c ca\u0142kowicie twarz kapturem. Mo\u017ce postanowi\u0142a si\u0119 udusi\u0107? Kierowca pokazuje mi do lusterka ko\u0142owrotek ko\u0142o skroni i \u017ce mam nie gada\u0107. Amerykaninowi jest g\u0142upio, \u017ce jest z wariatk\u0105, wi\u0119c sam co\u015b do nas m\u00f3wi. Z troski o \u017cycie kierowcy odpowiadamy po jednym wyrazie. M\u00f3wi\u0119 do kierowcy po szcz\u0105tkowym hiszpa\u0144sku. Je\u015bli Zapaty\u015bci wezm\u0105 j\u0105 za muzu\u0142mank\u0119, to zaraz b\u0119dzie mniej pasa\u017cer\u00f3w. Kierowca si\u0119 \u015bmieje. Po drodze jest rzeczywi\u015bcie kilka posterunk\u00f3w. Do samochodu podchodz\u0105 \u017co\u0142nierze. Patrz\u0105 si\u0119 na twarz z bluzy i na nas, szczerz\u0105cych z\u0119by jak g\u0142upi do sera. Doje\u017cd\u017camy do miasta. Nagle Koreanka wrzeszczy AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!! Kierowca podskakuje i zatrzymuje samoch\u00f3d, a ta wybiega i machaj\u0105c r\u0119koma. Ucieka ulic\u0105 w sin\u0105 dal. Amerykanin przeprasza nas i idzie spokojnie za ni\u0105. Umieramy ze \u015bmiechu. Wracam do Luisa, bior\u0119 prysznic i padam spa\u0107. Tu wieczorem w ko\u0144cu si\u0119 nie \u015bpi. Si\u0119 bawi i rozmawia.<\/p>\n\n\n\n Kolejnego dnia rano id\u0119 na \u015bniadanie, na miasto, kupi\u0107 bilet do granicy z Gwatemal\u0105. Ku mojemu przera\u017ceniu, przy dworcu, spotykam Amerykanina z wariatk\u0105. Ten m\u00f3wi: „Moja dziewczyna chce Ci co\u015b powiedzie\u0107”. Staj\u0119 w bezpiecznej pozycji. Gotowa do sk\u0142onu. Koreanka spuszcza g\u0142ow\u0119 i m\u00f3wi: „Bardzo przepraszam za moje zachowanie”.<\/p>\n\n\n\n Przeprosiny przyj\u0119te, ale bez tego wczoraj, nie by\u0142oby co wspomina\u0107. Szalej dalej dziewczyno! I tak Ci\u0119 lubi\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u017begnam si\u0119 z Luisem. Rzeczywi\u015bcie jego dom to magnes. Tymczasem na mnie czeka Gwatemala. Jednak, powr\u00f3c\u0119 tu!<\/p>\n\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n<\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/ul><\/a><\/a><\/a><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/ul><\/a><\/a><\/a><\/figure><\/li><\/figure><\/li><\/ul><\/figure>\nPODAJ DALEJ TRAVELIOZ\u0118!!!!<\/h3>